Μηνύματα

Μηνύματα

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ 2014

impisidias-official-sign

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ
Μητροπολίτου Πισιδίας Σωτηρίου

"Προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τῷ προϊόντι Χριστῷ ἐκ τοῦ μνήματος ὡς νυμφίῳ καί συνεορτάσωμεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσι Πάσχα Θεοῦ τό σωτήριον" (Ωδή 5η).

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές,

Σήμερα εορτάζουμε το σωτήριο Πάσχα του Κυρίου και με αναμμένες τις λαμπάδες συναντούμε τον νυμφίο Χριστό αναστημένο από τον τάφο!
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη οδύνη από τον θάνατο. Ο άνθρωπος που πλάστηκε για τη ζωή επέλεξε με τη θέλησή του την αμαρτία και τον θάνατο. Ακολούθησε τον πονηρό δαίμονα και το αποτέλεσμα ήταν ο αβάστακτος πόνος του αναπόφευκτου θανάτου, η φυλακή του Αδη, κατά τον υμνωδό, στην οποία ο διάβολος τον οδήγησε.
Έκτοτε μέχρι την Ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού, τα σωτήρια Πάθη του και την Ανάστασή του, η κυριαρχία του διαβόλου ήταν απόλυτη σε όλους τους ανθρώπους. Κανείς ποτέ δεν απέφυγε τον θάνατο και κανείς ποτέ δεν βρέθηκε να τον λυτρώσει από αυτόν.
Ο Ιησούς Χριστός "υπέμεινε μια για πάντα το πάθος για τις αμαρτίες μας, ένας δίκαιος για χάρη των αμαρτωλών, για να μας φέρει κοντά στον Θεό. Θανατώθηκε σωματικά, αλλά ως Θεός ανέστη. Έτσι Πήγε τον Άδη και κήρυξε στις φυλακισμένες ψυχές». (Α' Πέτρ. 3,19-20).
Αυτό είναι το κατ´ εξοχήν κοσμοσωτήριο έργο του Χριστού που σήμερα εορτάζουμε. Ο Ιησούς "ἔλυσε τάς ὀδύνας τοῦ θανάτου·καί ἀναστάς τῆ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καί ὁδοποιήσας πάσῃ σαρκί τήν ἐκ νεκρῷν ἀνάστασιν, ἐγένετο ἡ ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν" (θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου).
Αυτό και εμείς ψάλλουμε σήμερα και διαρκώς θα επαναλαμβάνουμε στην αναστάσιμη περίοδο: "Χριστός Ανέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας και τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος".

Σκεφθείτε έναν φυλακισμένο, καταδικασμένο σε ισόβια δεσμά ή σε θανατική ποινή, που παίρνει χάρη, βγαίνει από τη φυλακή και μπορεί να ζήσει πλέον ελεύθερος! Αναλογιστείτε πόσο μεγάλη είναι η χαρά του που λυτρώθηκε πρόσκαιρα από τον θάνατο. Πόσο άραγε μεγαλύτερη, ανυπολόγιστη είναι η χαρά των πιστών που γνωρίζουν πως πήραν την χάρη του αναστημένου Χριστού και λυτρώθηκαν οριστικά από τα δεσμά του θανάτου;
Ο Κύριός μας καταπάτησε άπαξ δια παντός τον θάνατο και κατάργησε οριστικά τη δύναμη του διαβόλου! Γι αυτό και η δική μας προσδοκία που διαρκώς ομολογούμε στο Πιστεύω μας είναι η ανάσταση των νεκρών: «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν του μέλλοντος αιῶνος, αμήν».

Όταν βλέπουμε τη ζωή μέσα από το πρίσμα της Αναστάσεως του Χριστού και της προσδοκίας της δικής μας αναστάσεως, δεν μπορεί να μας κυριεύσει η δειλία, ο φόβος, η λύπη, η απαρηγόρητη θλίψη και η απογοήτευση. Διότι ο Χριστός μας, που μας έδωσε τη λύση από το αδιέξοδο του θανάτου, ο ίδιος παραμένει κοντά μας στις αντιξοότητες της ζωής μας και μας ελευθερώνει από καταστάσεις θλιβερές.
Στη σημερινή, λοιπόν, ημέρα, στην "ἁγία ἡμέρα -που είναι- ἡ βασιλίς καί κυρία, ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις πανηγύρεων"(ωδή 8η) "ἀγαλλιασώμεθα και εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ". Και εμείς μαζί με τους Αγγέλους, ας υμνούμε και δοξολογούμε ακαταπαύστως τον "Αναστάντα ἐκ νεκρῶν" Κύριόν μας.
Συγχρόνως ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να χωρέσουν μέσα μας όλοι οι αδελφοί μας, ας ζητήσουμε τη συγχώρηση και ας προσφέρουμε συγχώρηση σε όλους, ώστε μεταξύ μας να κυριαρχεί η αγάπη του Αναστάντος Χριστού μας. Ώστε να ψάλλουμε όλοι μαζί πανηγυρικά τον θαυμάσιο ύμνο στο τέλος του Όρθρου της Αναστάσεως και του Εσπερινού της Αγάπης:
"Ἀναστάσεως ἡμέρα, καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καί οὕτως βοήσωμεν· Χριστός ἀνέστη ..." (Δοξαστικόν Αποστίχων του Πάσχα).
Με αυτές τις σκέψεις και με αισθήματα θερμής αγάπης απευθύνω σε όλους και όλες σας τον αναστάσιμο χαιρετισμό "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" και σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να εορτάσετε το Άγιο Πάσχα, ως "Πάσχα λύτρον λύπης", "άγιον", με καθαρές καρδιές, ειρηνικές, πλημμυρισμένες από χαρά, από τη χαρά του Αναστημένου Χριστού μας.

 

Αττάλεια, Άγιον Πάσχα 2014

+Ο Πισιδίας Σωτήριος
Έξαρχος Σίδης και Ατταλείας

Mήνυμα των Προκαθημένων

Το κοινό μήνυμα των Προκαθημένων των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών μετά την Σύναξη της Κωνσταντινουπόλεως

Περισσότερα...

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ
***

«Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας»·
(Β' Κορ. 6, 2-3)

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, μᾶς συνιστᾷ αὐτήν τήν περίοδον νά στρέψωμεν τό ἐνδιαφέρον μας πρός τήν ἀληθινήν μετάνοιαν, «τό χωνευτήριον τῆς ἁμαρτίας», κατά τόν Ἱερόν Χρυσόστομον. Ἡ μετάνοια εἶναι τό πρῶτον θέμα τοῦ κηρύγματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ πεμπτουσία τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας. Εἶναι τό καθημερινόν προσκλητήριον τῆς Ἐκκλησίας πρός ὅλους μας.
Παρά ταῦτα, πολλοί τῶν χριστιανῶν δέν ἔχομεν βιώσει πραγματικῶς τήν μετάνοιαν. Ἐνίοτε δέ θεωροῦμεν αὐτήν ὡς μή ἀφορῶσαν εἰς ἕκαστον ἐξ ἡμῶν, διότι δέν ἐρχόμεθα εἰς ἑαυτούς, δέν συνερχόμεθα καί δέν συναισθανόμεθα ὅτι ἔχομεν ὑποπέσει εἰς ποιάν τινα ἁμαρτίαν. Ἀλλ᾿ ὡς διδάσκει ὁ ἔμπειρος τῆς πνευματικῆς ζωῆς Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σῦρος καί δογματίζουν ἐμπειρικῶς οἱ πλεῖστοι τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, «ἡ μετάνοια εἶναι ἀπαραίτητος καί εἰς τούς τελείους». Καί τοῦτο διότι μετάνοια δέν εἶναι μόνον ἡ μεταμέλεια διά τάς ἁμαρτίας μας καί ἡ συνακόλουθος ἀπόφασις νά μή ἐπαναλάβωμεν αὐτάς ἀλλά καί ἡ ἀλλαγή τῶν ἀντιλήψεών μας πρός τό ἀγαθώτερον, ὥστε νά ἐπέρχεται μία διαρκής βελτίωσις τῶν ἀντιλήψεών μας περί τοῦ Θεοῦ καί τοῦ κόσμου, αὔξησις τῆς ἀγάπης καί τῆς ταπεινώσεως, τῆς καθάρσεως καί τῆς εἰρήνης.
Ὑπ᾿ αὐτήν τήν ἔννοιαν ἡ μετάνοια εἶναι πορεία ἀτελεύτητος πρός τήν τελειότητα τοῦ Θεοῦ, πρός τήν ὁποίαν ὀφείλομεν νά τείνωμεν καί νά κινούμεθα συνεχῶς. Ἐπειδή δέ ἡ τελειότης τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄπειρος, ἡ πορεία μας πρός τό καθ᾿ ὁμοίωσιν αὐτῆς εἶναι ἐπίσης ἄπειρος καί ἀτελεύτητος. Πάντοτε ὑπάρχει ἐπίπεδον τελειότητος ἀνώτερον ἐκείνου εἰς τό ὁποῖον εὑρισκόμεθα ἑκάστοτε καί διά τοῦτο πάντοτε πρέπει νά ἐπιζητοῦμεν τήν πρόοδόν μας τήν πνευματικήν καί τήν μεταμόρφωσίν μας, ὡς προτρέπει καί ὁ μέχρι τρίτου οὐρανοῦ ἀναβάς καί θεασάμενος μυστήρια ἄρρητα Ἀπόστολος Παῦλος, γράφων: «Ἡμεῖς δέ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τήν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τήν αὐτήν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπό δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπό Κυρίου Πνεύματος». (Β' Κορ. 3, 18).
Ὅσον καθαίρεται ὁ ἐσωτερικός μας κόσμος, ὅσον περισσότερον καθαρίζεται ὁ πνευματικός ὀφθαλμός μας, τόσον καθαρώτερον βλέπομεν τόν ἑαυτόν μας καί τά πάντα καί αὐτή ἡ ἀλλαγή, αὐτή ἡ βελτίωσις τῆς θεάσεως τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου καί τῆς πνευματικῆς καταστάσεως τοῦ ἑαυτοῦ μας, συνιστᾷ μετάνοιαν, μίαν δηλονότι νεωτέραν καί βελτιωμένην κατάστασιν τοῦ πνεύματός μας, ἐκείνης εἰς τήν ὁποίαν εὑρισκόμεθα μέχρι τοῦδε. Ὑπ᾿ αὐτήν τήν ἔννοιαν, ἡ μετάνοια εἶναι ἡ βασική προϋπόθεσις τῆς πνευματικῆς προόδου καί τῆς ἐπιτεύξεως τοῦ καθ᾿ ὁμοίωσιν πρός τόν Θεόν τῆς ὑπάρξεώς μας.
Ἡ μετάνοια, βεβαίως, διά νά εἶναι πραγματική, πρέπει νά συνοδεύεται καί ἀπό ἀναλόγους καρπούς, ἰδίᾳ δέ ἀπό τήν συγχώρησιν τῶν συνανθρώπων μας καί τήν πρός αὐτούς ἀγαθοεργίαν. Ἡ ἐξ ἀγάπης πρός τόν συνάνθρωπον κίνησις τῆς καρδίας μας πρός τήν ἀποδοχήν αὐτοῦ καί τήν κατά τό ἐφικτόν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν του, ἀποτελεῖ βασικόν στοιχεῖον τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας. Ἡ ὁδός, ἄλλωστε, τῆς μετανοίας εἶναι ἁμαρτημάτων κατάγνωσις καί ἐξομολόγησις αὐτῶν, τό μή μνησικακεῖν, εὐχή ζέουσα καί ἀκριβής, ἐλεημοσύνη, ταπείνωσις, ἀγάπη πρός πάντας, νίκη τοῦ καλοῦ ἐπί τοῦ κακοῦ, ἀποφυγή κενοδοξίας καί ματαίας ἐπάρσεως, μαραινομένης αὐστοστιγμεί.
Τήν ἐντός τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς πάλην τῆς μετανοίας ἀποκαλύπτει «τοῦ τελώνου καί τοῦ φαρισαίου τό διάφορον....» καί καλεῖ ἡμᾶς πάντας νά «μισήσωμεν τοῦ μέν τήν ὑπερήφανον φωνήν, τοῦ δέ νά ζηλώσωμεν τήν εὐκατάνυκτον εὐχήν», προσευχόμενοι ἐκτενῶς μετά δακρύων «ὁ Θεός ἱλάσθητι ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς καί ἐλέησον ἡμᾶς».
Ἡ ἀρχομένη περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς προσφέρεται, ἐν μέσῳ τῆς ἐκτεταμένης ἐπί παγκοσμίου ἐπιπέδου οἰκονομικῆς κρίσεως, διά τήν ἐκδήλωσιν τῆς ὑλικῆς καί πνευματικῆς βοηθείας μας πρός τόν συνάνθρωπον. Οὕτως ἐνεργοῦντες φιλανθρώπως καί ἐκδηλώνοντες ἐμπράκτως τήν μεταστροφήν μας, ἀπό τήν μέχρι τοῦδε ἀτομικιστικήν ἀντιμετώπισιν φαρισαϊκῶς τῆς ζωῆς πρός μίαν συλλογικήν καί ἀλτρουϊστικήν τελωνικήν ἀντιμετώπισιν αὐτῆς, θά ἔχωμεν πραγματοποιήσει μεγάλην καί ὠφελιμωτάτην μετάνοιαν καί ἀλλαγήν τοῦ τρόπου τῆς ἀτομοκεντρικῆς ἀντιλήψεως καί θά ἔχωμεν βιώσει τήν μετάνοιαν ὡς πρός μίαν κεφαλαιώδη καί ἐσφαλμένην στάσιν ζωῆς διά τῆς μεταβάσεως ἀπό τήν ἀμαρτίαν τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ καί τῆς κενοδοξίας εἰς τήν ἀρετήν τῆς φιλαλληλίας, «ζηλοῦντες τοῦ τελώνου καλῶς τήν ἠλεημένην ταπείνωσιν καί γνώμην».
Ἀπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ κήρυκος καί ἐμπειρικοῦ διδασκάλου τῆς μετανοίας, εἰσερχόμενοι εἰς τήν σωτηριώδη ταύτην περίοδον τῆς καθάρσεως καρδίας καί πνεύματος, ἵνα ὑποδεχθῶμεν τό Πάθος, τόν Σταυρόν, τήν Ταφήν καί τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν, οὐχί συμβόλοις καί λόγοις μόνον, ἀλλά ἐμπράκτως καί βιωματικῶς, μετ᾿ αὐτοῦ διαχρονικῶς προτρεπόμεθα καί παρακαλοῦμεν καί ἱκετεύομεν καί ἡμεῖς ὁ ἐν τοῖς διαδόχοις αὐτοῦ ἐλάχιστος: «τῆς μετανοίας ἐστί, τό καινούς γενομένους, εἶτα παλαιωθέντας ὑπό τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπαλλάξαι τῆς παλαιότητος καί καινούς ἐργάσασθαι...ἐκεῖ γάρ τό ὅλον ἡ Χάρις ἦν».
Ἰδού, λοιπόν, ἀδελφοί καί τέκνα, ἠνέωκται ἐνώπιον ἡμῶν καιρός εὐπρόσδεκτος «τοῦ λυπεῖσθαι» καί στάδιον ἀνανήψεως καί ἀσκήσεως ἵνα, «πρίν ἤ διαλυθῆναι τό θέατρον φροντίσωμεν τῆς ἡμῶν σωτηρίας», ἐν ἀληθεῖ καί βιωματικῇ καρδιακῇ μετανοίᾳ ἐφ᾿ οἷς «ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν...οὐδέ συνετηρήσαμεν, οὐδέ ἐποιήσαμεν, καθώς ἐνετείλατο» ἡμῖν ὁ Κύριος, ἵνα «φείσηται ἡμῶν ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν» Χριστός ὁ Θεός, κατά τό μέγα Αὐτοῦ καί ἀνεξιχνίαστον Ἔλεος, Οὗ ἡ σωτήριος Χάρις εἴη μετά πάντων.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βιδ´
+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

------------------------
Ἀναγνωσθήτω ἐπ᾿ ἐκκλησίας κατά τήν Κυριακήν τῆς Τυρινῆς, β΄ Μαρτίου, ἀμέσως μετά τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον.

ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2013

ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΙΣΙΔΙΑΣ - ΕΞΑΡΧΟΥ ΣΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΤΤΑΛΕΙΑΣ
ΣΩΤΗΡΙΟΥ

"Χριστός γεννάται δοξάσατε,
Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε,
Χριστός επί γης υψώθητε..."
(Καταβασία Χριστουγέννων)

 

 

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές,

Αυτούς τους λόγους, από την Χριστουγεννιάτικη 38η Ομιλία του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, πήρε η Εκκλησία μας και τους έκανε ύμνο, με τον οποίον αρχίζουν οι Καταβασίες των Χριστουγέννων.
Με αυτά τα λόγια μάς καλεί η Εκκλησία μας, μαζί με τα αναρίθμητα τάγματα των Αγγέλων να δοξάσουμε τον Κύριο, ο Οποίος "δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν" κατήλθε εκ των ουρανών και σαρκώθηκε "εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου".
Να Τόν δοξάσουμε με τους αγίους Αγγέλους, αλλά και να σπεύσουμε, μαζί με τους απλοϊκούς ποιμένες,να Τον συναντήσουμε και να Τόν προσκυνήσουμε και να Του προσφέρουμε ως δώρο την καρδιά μας, για να την καθαρίσει και αγιάσει.
Και τέλος να υψωθούμε από τα γήϊνα και κοσμικά στα υψηλά και επουράνια. "Χριστός επί γης υψώθητε"! Ο Χριστός κατέβηκε στή γή για να ανυψώσει εμάς στόν ουρανό. " Ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα Κύριον Ιησούν Χριστόν, ός μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών εις το γενέσθαι αυτό σύμμορφον τω σώματι της δόξης αυτού" (Φιλιπ. 3,20-21). Είναι κάτι το ασύλληπτο στην ανθρώπινη διάνοια, το ταπεινό μας ανθρώπινο σώμα να δοξασθεί τόσο πολύ ώστε να γίνει όμοιο με το ένδοξο σώμα του Ιησού Χριστού! Είναι αυτό που οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας ονομάζουν "θέωση"! Λέγει ο Μέγας Αθανάσιος: "Αυτός-ο Χριστός- ενηνθρώπησεν ίνα ημείς θεοποιηθώμεν". Παρόμοια λέγει και ο ιερός Χρυσόστομος: " Άνθρωπος εγένετο ο Θεός και θεός ο άνθρωπος". Γι αυτό η Εκκλησία μας ψάλλει: "άνθρωπος γίνεται Θεός ίνα θεόν τον Αδάμ απεργάσηται" (Δοξαστικόν Αίνων Εορτής Ευαγγελισμού).
Αυτός είναι και ο τελικός προορισμός του ανθρώπου. Ο Θεός έλαβε την απόφαση να δημιουργήσει τον άνθρωπον- όπως γράφει η Αγία Γραφή- "κατ´ εικόνα ημετέραν και καθ´ομοίωσιν" (Γεν. 2,26). Και έπλασε ο Θεός τον άνθρωπον κατ´ εικόνα Του με την δυνατότητα να γίνει όμοιος με τον Θεό. Ο Αδάμ και η Εύα όμως παρέβησαν το θέλημα του Θεού και ξέφυγαν από τον δρόμο που θα τους οδηγούσε στην πραγματοποίηση του "καθ´ ομοίωσιν". Γι αυτό ήρθε ο Υιός του Θεού στη γή, γεννήθηκε ως άνθρωπος, ταπεινά μέσα σ´ ένα σταύλο, για να μας δείξει με το παράδειγμά Του, πως πρέπει να ζούμε ώστε να Του ομοιάσουμε. Γράφει ο Απ. Πέτρος: " Σ´ αυτό σας κάλεσε ο Θεός. Γιατί ο Χριστός πέθανε για μάς, αφήνοντάς σας το υπόδειγμα για να βαδίσετε στα αχνάρια Του" Α' Πέτρ. 2,21).
Άν δέν ερχόταν ο Χριστός στη γή ως άνθρωπος, να ζήσει ανάμεσά μας, να μας διδάξει, να μας δείξει με το παράδειγμά Του, με τον τρόπο της ζωής Του, πως πρέπει κι εμείς να ζούμε, θα ήταν αδύνατο να ξαναβρούμε τον δρόμο μας προς την θέωση. Μελετώντας καθημερινά τα ιερά Ευαγγέλια, μαθαίνουμε τα όσα εδίδαξε ο Κύριος καί πως έζησε· έτσι προσπαθούμε κι εμείς να ζούμε κατά το θέλημά Του και να μιμούμαστε το παράδειγμά Του. Στην προσπάθειά μας αυτή μας ενισχύει και ο ίδιος ο Χριστός με τα Ιερά Του Μυστήρια και πρό παντός με το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, που τελείται κατά την θείαν Λειτουργίαν. Όταν κοινωνούμε, μετά από κατάλληλη προετοιμασία οι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι το Άγιο Σώμα και Αίμα του Χριστού, ο ίδιος ο Κύριος έρχεται μέσα μας, ενώνεται μαζί μας, μας αγιάζει και μας θεώνει, όπως λέγει και η Ευχή: "Θεού το Σώμα και θ ε ο ί μ ε και τρέφει" (Στίχοι προ θείας Μεταλήψεως). Έτσι από αυτή τη ζωή αρχίζει η θέωση του ανθρώπου, η οποία θα ολοκληρωθεί σε τέλειο βαθμό στην Βασιλεία του Θεού.
Αυτό το γνωρίζουν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί· γι αυτό φροντίζουν να μετανοήσουν για ότι αντίθετο πρός το θέλημα του Θεού σκέφθηκαν, είπαν ή έπραξαν. Ή για ό,τι καλό μπορούσαν να κάνουν και δέν το έκαναν. Και μετά να εξομολογηθούν και να κοινωνήσουν, ώστε οι ψυχές τους να γιορτάσουν πραγματικά Χριστούγεννα· να αισθανθούν ότι και στις δικές τους καρδιές γεννήθηκε ο Χριστός και ενώθηκαν μαζί Του!

Αυτό και εύχομαι σε όλους σας· να εορτάσετε τα Χριστούγεννα με τον Χριστό στις καρδιές σας, να σας γεμίζει με την ειρήνη και τη δική Του χαρά και να σάς παρέχει πλούσιες τις ευλογίες Του.

Αντάλυα, Χριστούγεννα 2013

+ Ο Πισιδίας Σωτήριος
Έξαρχος Σίδης και Ατταλείας

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

patriarxiko-minima

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΙΣ

Μετά πολλῆς ἱεροπρεπείας καί ἐκκλησιαστικῆς τάξεως ἑωρτάσθη ἐν τοῖς Πατριαρχείοις ἡ ἑορτή τῆς νέας Ἰνδικτιῶνος, καί ἡ ἑορτή τῆς ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ ἀπό αἰώνων τεθησαυρισμένης Ἱερᾶς Εἰκόνος Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου, ὡς καί ἡ ἡμέρα προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

Περισσότερα...

Τελευταία Άρθρα

Μηνύματα