Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΥΡΩΝ ΤΗΣ ΛΥΚΙΑΣ

  • Εκτύπωση

nikolaos-myron0 Ἅγιος Νικόλαος κατέχει ἐξέχουσα θέση στή χορεία τῶν Ἁγίων.  Γεννήθηκε στά Πάταρα τῆς Λυκίας, γύρω στά 250, ἀπό εὐσεβεῖς καί πλούσιους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τόν ἀνέθρεψαν «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσία Κυρίου».

Πολύ νωρίς ὁ Κύριος κάλεσε κοντά Του τούς δύο γονεῖς του καί ἔμεινε κάτοχος μεγάλης περιουσίας.  Ἔχοντας ὁδηγό τόν λόγον τοῦ Κυρίου «πωλήσατε τά ὑπάρχοντα ὑμῶν καί δότε ἐλεημοσύνην»,[1] ὅπου ἔβλεπε πείνα, φτώxια καί ὀρφάνια ἔδινε.  Εἶναι γνωστή καί ἀξιοθαύμαστη ἡ ἐνέργειά του ἐκείνη νά βοηθήσει νύχτα καί κρυφά, μέ ἀξιόλογο ποσόν, τίς τρεῖς φτωχές ἀδελφές νά πανδρευτοῦν καί νά μή ἀποπλανηθοῦν λόγω τῆς φτώχιας τους.

Κινούμενος ὁ Νικόλαος, νέος ἀκόμη, ἀπό ἱερό πόθο ἀποφάσισε νά πάει νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους.  Καθώς ἔπλεε τό πλοῖο, ἄρχισαν νά πνέουν σφοδρότατοι ἄνεμοι καί ξέσπασε μεγάλη τρικυμία.  Ἐπιβάτες καί πλήρωμα ἔχασαν κάθε ἐλπίδα καί περίμεναν νά καταποντισθοῦν.  Ὁ Νικόλαος ὅμως προσευχήθηκε μέ θέρμη πρός τόν Κύριο καί τό θαῦμα ἔγινε.  Οἱ ἄνεμοι ἔπαυσαν καί ἡ θάλασσα γαλήνεψε.  Ὅμως, ἕνας ναύτης, πού εἶχε ἀνέβει στό κατάρτι νά μαζέψει τά πανιά, γλύστρησε καί ἔπεσε στό κατάστρωμα νεκρός.  Μεγάλη ἡ θλίψη ὅλων πού χάθηκε ὁ ἄνθρωπος.  Χάρη ὅμως στήν προσευχή τοῦ Ἁγίου ὁ ναύτης ἀναστήθηκε, σάν νά ξύπνησε ἀπό βαθύ ὕπνο.

Μετά τό προσκύνημα στούς Ἁγίους Τόπους ἐπέστρεψε στά Πάταρα, ὅπου ζοῦσε, κατά τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «μέ ἐγκράτειαν, μέ δικαιοσύνην πρός τόν πλησίον καί μέ εὐσέβειαν πρός τόν Θεόν».[2] Καί ὁ Θεός, μέ θαυμαστήν ἐπέμβασή Του, τόν κάλεσε στήν ἱερωσύνη καί τόν ἀνέδειξε Ἀρχιεπίσκοπον Μύρων τῆς Λυκίας.

Ἀπό τή θέση αὐτή ἀνέπτυξε ἔντονη δράση καί ἐπεξέτεινε τούς ἀγῶνες του γιά τήν προστασία τῶν φτωχῶν καί τῶν ἀπόρων, ἱδρύοντας φιλανθρωπικά ἱδρύματα.  Προικισμένος μέ θερμουργό πίστη, ἀκαταμάχητο θάρρος καί ζωτικότητα, ἐμψύχωνε τούς χριστιανούς στά δύσκολα ἐκεῖνα χρόνια τῶν διωγμῶν.

Κατά τόν διωγμό τοῦ Ρωμαίου αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ μεταξύ ἄλλων χριστιανῶν συνελήφθη καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μύρων καί καταδικάστηκε σέ βασανιστήρια καί φυλάκιση.  Ὑπέφερε χρόνια στή φυλακή, μέχρι πού ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, Αὐτοκράτορας πλέον τῆς Νέας Ρώμης, κατέπαυσε τούς διωγμούς καί ἐλευθέρωσε ἀπό τίς φυλακές καί τίς ἐξορίες ὅλους τούς χριστιανούς.  Ἔτσι, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Νικόλαος, φέροντας στό σῶμα του τά σημάδια ἀπό τά βασανιστήρια, ἐπανῆλθε κοντά στό ποίμνιό του.

Τό 325 μ.Χ. λαμβάνει μέρος στήν Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδο πού ἔγινε στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας καί καταπολεμεῖ μέ θάρρος τίς κακοδοξίες τοῦ Ἀρείου.  Ὑπερασπίζεται μέ σθένος τήν ὀρθή πίστη καί ἀναδεικνύεται «κανών πίστεως» καί θεόπνευστος διδάσκαλος τοῦ Χριστολογικοῦ δόγματος.

Ὅταν ἐπέστρεψε ἀπό τή Σύνοδο στά Μύρα, συνέχισε τό πολύπλευρο ποιμαντικό, διδακτικό καί φιλανθρωπικό ἔργο του.

Γιά τή δυνατή πίστη του καί τήν ἁγία βιωτή του ὁ Θεός τόν ἀνέδειξε ποταμό ἰαμάτων καί πηγή θαυμάτων.  Θαυματουργοῦσε ὅταν ζοῦσε, ἀλλά καί μετά τήν ὁσία κοίμησή του.  Τά θαύματά του εἶναι ἀναρίθμητα.  Πολλά ἔχουν καταγραφεῖ, ἀλλά συνεχῶς καί μέχρι σήμερα δέν παύει νά θαυματουργεῖ.

Τήν 6η Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 330 ὁ Κύριος τόν κάλεσε κοντά Του, γιά νά τόν ἀναπαύσει ἀπό τούς κόπους τῆς ζωῆς αὐτῆς στήν οὐράνια βασιλεία Του.

Μέ τά ὡραιότερα ἐγκώμια τόν τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία.  Ἀνατολή καί Δύση, Βορᾶς καί Νότος τοῦ ἀναγνωρίζουν ξεχωριστή θέση μεταξύ τῶν Ἁγίων.  Εἶναι ἀξιοσημείωτο τό ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν τόν ἑορτάζει μόνον τήν 6ῃ Δεκεμβρίου, ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του καί τήν 10η Μαΐου ἡμέραν ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων του, ἀλλά καί κάθε Πέμπτην, καθ᾿ὅλην τή διάρκεια τοῦ ἔτους μαζί μέ τούς Ἁγίους Ἀποστόλους.[3]

Ὑπάρχουν μαρτυρίες ὅτι ἡ τιμή τοῦ Ἁγίου Νικολάου ὡς Προστάτη τῶν θαλασσινῶν εἶχε διαμορφωθεῖ ἀπό τόν ἕκτον αἰῶνα.  Ὁ Ρωμανός ὁ μελωδός στόν 24ον οἶκον τοῦ ὕμνου πρός τόν Ἅγιον Νικόλαον λέγει :  «Οὐδείς ἐν πειρασμοῖς σέ ποτέ προσεκάλεσε καί τήν λύσιν εὐθύς οὐκ ἐδέξατο, Ἅγιε.  Τούς μέν ἐν θαλάσσῃ, τούς δέ ἐν τῇ γῇ γάρ οὐ διαλείπεις σώζων ἑκάστοτε, ὡς ἔχων τό δύνασθαι ...».

[1] Λουκ. 12, 33.

[2] Τίτου 2, 12.

[3] Ὡς γνωστόν ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀφιερώσει τή Δευτέρα στούς Ἁγίους Ἀγγέλους, τήν Τρίτη στόν Τίμιο Πρόδρομο, τήν Τετάρτη στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν Παρασκευή στά Πάθη τοῦ Κυρίου, τό Σάββατο στούς Ὁσίους καί στούς κεκοιμημένους, τήν Κυριακή στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, τήν δέ Πέμπτη στούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί στόν Ἅγιο Νικόλαο.

nikolaos-myron1

Ἀσφαλῶς οἱ ναυτικοί τῆς Λυκίας συνέδεσαν πρῶτοι τόν Ἅγιόν τους μέ τή θάλασσα, μετά ἀπό τά τόσα θαύματα πού ἔβλεπαν, καί ἀπό ἐκεῖ μεταδόθηκε στά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, στά νησιά τοῦ Αἰγαίου καί σέ ὅλον τόν κόσμο.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος εἶναι ὁ μεγάλος προστάτης τῶν ναυτικῶν καί ἡ εἰκόνα του βρίσκεται σέ κάθε χριστιανικό πλοῖο.

Φαίνεται ὅτι μεγάλος σεβασμός πρός τόν Ἅγιον παρακίνησε κάποιους ναυτικούς τό 1087 νά ἀφαιρέσουν τά ἱερά Λείψανά του ἀπό τήν λάρνακά του στά Μύρα καί νά τά μεταφέρουν στήν πόλη Μπάρι τῆς Ἰταλίας, ὅπου βρίσκονται μέχρι σήμερα.
nikolaos-myron2

Ὁ Ἱ.Ναός Ἁγ. Νικολάου στά Μύρα τῆς Λυκίας

 

ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΜΥΡΩΝ  ΛΥΚΙΑΣ

ΤΟΥ  ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ

 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ἦχος δ΄

Κανόνα πίστεως, καί εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διά τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τά ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τά πλούσια, Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

 

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ἦχος γ΄  Ἡ Παρθένος σήμερον.

ν τοῖς Μύροις Ἅγιε, ἱερουργός ἀνεδείχθης· τοῦ Χριστοῦ γάρ Ὅσιε, τό Εὐαγγέλιον πληρώσας, ἔθηκας, τήν ψυχήν σου ὑπέρ λαοῦ σου· ἔσωσας, τούς ἀθώους ἐκ τοῦ θανάτου· διά τοῦτο ἡγιάσθης, ὡς μέγας μύστης Θεοῦ τῆς χάριτος.

 

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

ρφανῶν προστάτην σε καί χηρῶν, πεινώντων τροφέα, πενομένων τε πλουτιστήν, αἰχμαλώτων ρύστην, πλεόντων τε σωτῆρα, κεκτήμεθα παμμάκαρ, σοφέ Νικόλαε.
nikolaos-myron3