Εκκλησιαστικές Κοινότητες

ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΜΕ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ

Στή γεωγραφική ἔκταση τοῦ σημερινοῦ νομοῦ Ἀτταλείας, στήν ὁποία ἐμπεριέχονται ἡ Λυκία, ἡ Παμφυλία καί τμῆμα τῆς νοτίου Πισιδίας καί δυτικῆς Κιλικίας, κατά τούς βυζαντινούς χρόνους, ὑπῆρχαν οἱ Ἱερές Μητροπόλεις Πέργης, Σίδης, Μύρων καί ἀπό τοῦ 11ου αἰῶνος ἡ Ἐπισκοπή Ἀτταλείας ὀνομάζεται Μητρόπολις, ὑπό τόν τίτλον Πέργης καί Ἀτταλείας μέ δεκάδες Ἐπισκοπές. Οἱ ἀλλεπάλληλες ὅμως ἐπιδρομές – κυρίως – καί ἄλλα αἴτια προξένησαν ὁλοκληρωτικές καταστροφές σέ πολλές ἀπό αὐτές καί συρρίκνωση ἤ ἐξάλειψη τοῦ χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ τους. 

Τήν κατάσταση αὐτή ἐμφανίζει καί τό Τακτικό τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας, πού σημειώνει στήν τελευταία του σελίδα 630 : «Πεντήκοντα καί μία Μητροπόλεις εἶναι ἐρημωμέναι καί Ἀρχιεπισκοπαί 18 καί Ἐπισκοπαί 478»1

Ἔτσι ἀναγκάσθηκε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο τό ἔτος 1575 νά ὑπαγάγει ἐκκλησιαστικῶς ὅλες αὐτές τίς Ἐπαρχίες ὑπό τόν Μητροπολίτη Πισιδίας, «ὁ ὁποῖος ἤρχισε νά ἐμφανίζεται ἔκτοτε ὡς «ὑπέρτιμος καί Ἔξαρχος Σίδης, Μυρέων καί Ἀτταλείας» μέχρι τοῦ 1923, ἐνῶ μετά ταῦτα μόνον ὡς Σίδης καί Ἀτταλείας.»2 Ἄς δοῦμε τίς Πολιτεῖες τῆς εὐρύτερης αὐτῆς περιοχῆς, στίς ὁποῖες οἱ Χριστιανικές - Ἑλληνικές Κοινότητες διατηρήθηκαν μέχρι τόν διωγμό τοῦ 1922-3. 3

1 ΜΠΕ σελ. 109.

2 Β. Σταυρίδου, σελ. 286.

3 Ὑπενθυμίζεται ὅτι σήμερα Μητροπολίτης Πέργης -ἀπό τοῦ 1970 -εἶναι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Εὐάγγελος Γαλάνης καί Μητροπολίτης Μύρων ὁ κ. Χρυσόστομος Καλαϊτζῆς, ἀμφότεροι Διδάκτορες Θεολογίας καί διακεκριμένοι Ἱεράρχες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

 

ΑΤΤΑΛΕΙΑ - (ANTALYA)

Μέχρι τόν ξεριζωμό στήν Ἀττάλεια ζοῦσαν περίπου 14.000 χριστιανοί.1 Κατά τή χειμερινή περίοδο ἐδῶ ζοῦσε καί ὁ Μητροπολίτης Πισιδίας, γιά ποιμαντικούς ἀλλά καί κλιματολογικούς λόγους. (Ἡ Σπάρτη τῆς Πισιδίας, ἕδρα τῆς Μητροπόλεως Πισιδίας βρίσκεται σέ ὑψόμετρο 1050 μέτρων καί τόν χειμῶνα ἐπικρατεῖ δριμύ ψῦχος).

Περισσότερα...

ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΜΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ

Στή γεωγραφική ἔκταση τοῦ σημερινοῦ νομοῦ Ἀτταλείας, στήν ὁποία ἐμπεριέχονται ἡ Λυκία, ἡ Παμφυλία καί τμῆμα τῆς νοτίου Πισιδίας καί δυτικῆς Κιλικίας, κατά τούς βυζαντινούς χρόνους, ὑπῆρχαν οἱ Ἱερές Μητροπόλεις Πέργης, Σίδης, Μύρων καί ἀπό τοῦ 11ου αἰῶνος ἡ Ἐπισκοπή Ἀτταλείας ὀνομάζεται Μητρόπολις, ὑπό τόν τίτλον Πέργης καί Ἀτταλείας μέ δεκάδες Ἐπισκοπές. Οἱ ἀλλεπάλληλες ὅμως ἐπιδρομές – κυρίως – καί ἄλλα αἴτια προξένησαν ὁλοκληρωτικές καταστροφές σέ πολλές ἀπό αὐτές καί συρρίκνωση ἤ ἐξάλειψη τοῦ χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ τους. 

Περισσότερα...

ΤΟ ΕΛΜΑΛΙ (Elmali)

Τό Ἐλμαλί - ἀρχαία Ἀμελάς - βρίσκεται στό βορειοδυτικό τμῆμα τοῦ νομοῦ τῆς Ἀττάλειας, στούς πρόποδες τοῦ ὁμώνυμου βουνοῦ, καί ὑπάγεται στή Λυκία. Τό ὄνομα Ἐλμαλί τό πῆρε ἀπό τά πολλά καί ὡραῖα μῆλα πού παράγει ἡ περιοχή, καθώς στά τουρκικά ἡ λέξη ἐλμά σημαίνει μῆλο. Ἀποτελεῖ τό κέντρο πολλῶν χωριῶν πού βρίσκονται μέσα σέ εὔφορες πεδιάδες. Τό Ἐλμαλί βρίσκεται σέ ὀροπέδιο ὕψους 1200 περίπου μέτρων. Τήν πόλη διατρέχει ποτάμι μέ διαυγές νερό πού πηγάζει ἀπό τό βουνό. Ἔχει ἀφθονία λαχανικῶν καί κηπευτικῶν. Παράγει πεπόνια, σταφύλια, βύσσινα, ἀχλάδια, κυδώνια, δαμάσκηνα καί δημητριακά. Γι’αὐτό οἱ πλούσιοι Ἕλληνες ἀπό τήν Ἀττάλεια εἶχαν σπίτια καί κτήματα στό Ἐλμαλί καί οἱ οἰκογένειές τους ἐκεῖ παραθέριζαν τά καλοκαίρια.

Περισσότερα...

Τελευταία Άρθρα