Συνέβησαν ΚΗΡΥΓΜΑ Γ´ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2015

ΚΗΡΥΓΜΑ Γ´ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2015

"Καυχώμεθα επ´ ελπίδι της δόξης του Θεού"

(Ρωμ.5,2)

Όταν ακούμε τον Απόστολο Παύλο να μας προτρέπει να "καυχώμεθα", ίσως κάποιοι να εκπλαγούν! Μα επιτρέπεται στους χριστιανούς να καυχόμαστε;

Υπάρχει καύχηση και καύχηση! Το να καυχόμαστε για τα δικά μας "κατορθώματα" φυσικά δέν επιτρέπεται. Διότι εμείς από μόνοι μας δέν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. "Χωρίς εμένα τίποτε δέν μπορείτε να κάνετε" (Ιωάν. 15,5) μας το είπε καθαρά ο Κύριος. Ο Απ. Παύλος από την προσωπική του πείρα το επιβεβαιώνει:
"Δέν είμαστε από μόνοι μας ικανοί να θεωρήσουμε ότι κάτι προέρχεται από μας τους ίδιους, αλλά η ικανότητά μας προέρχεται από τον Θεόν" (Β´ Κορ. 3,5). Το ότι γεννηθήκαμε, ζούμε και αναπνέουμε, στον Θεό το οφείλουμε, όπως γράφει πάλι ο Μέγας Απόστολος: "Ο Θεός δίνει σε όλα ζωή και πνοή και τα πάντα" (Πράξ. 17,25).
Και ακόμα "μέσα στο Θεό ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε" (Πράξ. 17,28). Η υγεία, η σωματική δύναμη, η ευφυΐα και όλες οι πνευματικές, ψυχικές και σωματικές δυνάμεις και τα έκτακτα προσόντα, όλα και σε όλους τους ανθρώπους, είναι δώρα του Θεού. Επομένως όσο μεγάλα επιστημονικά, καλλιτεχνικά τεχνολογικά και λοιπά επιτεύγματα κατορθώσει ο άνθρωπος, όλα οφείλονται στον Θεόν, που έδωσε στον άνθρωπο αυτές τις ικανότητες. Αν κάποιος θελήσει να καυχηθεί για τις επιτυχίες του, θα ακούσει τη φωνή του θεοπνεύστου Αποστόλου Παύλου να τον επιτιμά: "Τί έχεις που να μή το έλαβες; Αφού, λοιπόν, το έλαβες από τον Θεόν, γιατί καυχάσαι σαν να μη το είχες λάβει δώρον;" (Κορ.Α' 4,7).

Τότε, θα διερωτηθεί κάποιος, αφού απογορεύεται να καυχόμαστε, γιατί ο Απ. Παύλος γράφει στους Ρωμαίους να καυχώνται;
Ο Απ. Παύλος γράφει να καυχόμαστε -όχι για τον εαυτό μας- αλλά για τον Θεό!
"Για τον εαυτό μου δέν θα καυχηθώ" (Β´ Κορ. 12,5) γράφει, αλλά μπορούμε να καυχόμαστε γι αυτά που έκανε ο Κύριος! (Β´ Κορ. 10,17). Δηλαδή; "Να καυχόμαστε
για την ελπίδα της συμμετοχής μας στη δόξα του Θεού" (Ρωμ, 5,2).
Καταλαβαίνουμε τι μεγαλείο περικλείει για τον άνθρωπο η φράση αυτή;
Να καυχόμαστε για την ελπίδα που ο Θεός μάς έδωσε, ότι μπορούμε -φυσικά όποιος το θέλει, όχι αναγκαστικά- να συμμετάσχουμε στη δόξα του Θεού! Εμείς οι αδύναμοι άνθρωποι, που κάθε μέρα αμαρτάνουμε και κάθε φορά μετανοούμε, να ελπίζουμε ότι θα φθάσουμε στα ουράνια ύψη και θα συνδοξασθούμε μαζί με το Θεό! Για τον Απ. Παύλο δέν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί. Το γράφει με σιγουριά: "Αφού είμαστε παιδιά του Θεού Πατέρα είμαστε και κληρονόμοι Του. Κληρονόμοι του Θεού-Πατέρα, που θα συμμετάσχουμε μαζί με τον Υιόν Του Χριστόν στη θεϊκή δόξα" (Ρωμ. 8;16-17)! Ασύλληπτα πράγματα αυτά για το ανθρώπινο μυαλό! Αλλά δέν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα για τον άνθρωπο, που από αυτή τη ζωή θέλει να ζεί με υπομονή, κατά το θέλημα του Θεού. Και πάλι ο Απ. Παύλος μέσα από τη φυλακή του στη Ρώμη- όπου περίμενε πλέον την θανατική του καταδίκη- για να ενισχύσει τον αγαπημένο του Μαθητή Τιμόθεο του γράφει: "Αν πεθάναμε ενωμένοι με τον Χριστόν, μαζί Του και θα ζήσουμε. Άν υπομένουμε- χάριν του Χριστού- μαζί του και θα βασιλέψουμε" (Β´ Τιμ. 2,11-12). Καλά, θα πεί κανείς, θα γίνουμε κι εμείς βασιλείς και θα βασιλέψουμε μαζί με τον Χριστό; Βεβαίως. Το γράφει ξεκάθαρα στην Αποκάλυψη του Ιωάννου: "Ο άρχων των βασιλέων της γής...ο Χριστός που μας αγαπά κι έχυσε το αίμα Του για να μας καθαρίσει από τις αμαρτίες μας, μας έκανε βασιλείς-μετόχους της εξουσίας Του" (Αποκ. 1,5-6).
Τί άλλες μαρτυρίες, άραγε, χρειαζόμαστε για να πιστέψουμε ότι ο Θεός μας προορίζει για ύψιστα αξιώματα, που το φτωχό μυαλό μας δέν μπορεί να συλλάβει; Αν μπορούμε να εκτιμήσουμε αυτά τα μεγαλεία που μας περιμένουν, τότε όλα τα δυσάρεστα αυτής της ζωής θα τα υπομένουμε γαλήνια, γιατί δέν αντισταθμίζονται με τα όσα μας περιμένουν στον ουρανό! Το γράφει κι αυτό ο θεόπνευστος Απόστολος: "Το πιστεύω πραγματικά πώς όσα υποφέρουμε τώρα -στη ζωή αυτή- δέν ισοσταθμίζουν τη δόξα που μας επιφυλάσσει ο Θεός στο μέλλον" (Ρωμ. 8,18).
Προϋπόθεση βέβαια, για να αξιωθούμε όλων αυτών, είναι να αγωνιζόμαστε να ζούμε κάτω από τη χάρη και την ευλογία του Χριστού μας, ενωμένοι πάντοτε μαζί Του, μέχρι τελευταίας μας πνοής.
Όταν αυτό συμβαίνει, έχουμε όλο το δικαίωμα να καυχόμαστε από τώρα για τη δόξα, με την οποία ο Θεός θα μας τιμήσει στην ουράνια βασιλεία Του!
Και αυτή την καύχηση την αισθανόταν όχι μόνον ο Απ. Παύλος και οι άλλοι Απόστολοι, αλλά και τα αναρίθμητα πλήθη των Μαρτύρων, των Ομολογητών των Οσίων που υπέμειναν μαρτύρια, διωγμούς, ταπεινώσεις, κόπους, στερήσεις, αδικίες και τόσα άλλα δεινά, διότι έβλεπαν ότι όλα αυτά συντελούσαν ακριβώς στο να φθάσουν στην ουράνια δόξα!
Προς αυτή την ουράνια δόξα, αδελφοί μου, να προσβλέπουμε συνεχώς, και τότε η ζωή μας εδώ θα είναι ένας προθάλαμος της βασιλείας του Θεού!

Συνέβησαν ΚΗΡΥΓΜΑ Γ´ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2015