Συνέβησαν ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

6 Μαΐου 2014

Όποιος επιχειρήσει να μιλήσει γιά τόν Άγιο Γεώργιο μένει εκστατικός μπροστά στη μεγάλη μορφή Του και δέν είναι εύκολο να βρεί τα κατάλληλα λόγια γιά να παρουσιάσει το μεγαλείο του! Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από τα χαρίσματα, με τα οποία τόν προίκισε ο Θεός! Το παράστημά του; Τη λεβεντιά του; Την στρατηγική ευφυεία του; Τον ηρωϊσμό του στα πεδία των μαχών, που σύντομα τον ανύψωσαν στα υψηλότερα αξιώματα του Ρωμαϊκού στρατού;

Αλλά ο Γεώργιος ήταν και στρατιώτης του Χριστού ακαταμάχητος! Χάριν του Βασιλέως των όλων Χριστού δεν δίστασε να θυσιάσει όχι μόνον το υψηλό αξίωμά του, και την ανθρώπινη δόξα, αλλά και αυτή τήν ζωή του. Και αυτό φάνηκε,όταν ο αυτοκράτωρ της Ρώμης Διοκλητιανός επιδίωξε να τον αναγκάσει να αποκηρύξει την πίστη του στον Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα. Τα φρικτά μαρτύρια, το ένα μετά το άλλο, τα αντιμετώπισε με απαράμιλλον ηρωϊσμόν και εκπληκτική γαλήνη.
Πώς όμως μπόρεσε και άντεξε ο Άγιος Γεώργιος τα φρικτά εκείνα βασανιστήρια, με τόση ειρήνη ψυχής, τα οποία εμείς και μόνον όταν τα ακούμε υποφέρουμε; Ας ακούσουμε τι απαντά σ´ αυτό το ερώτημα ο ιστορικός Ευσέβιος, ο οποίος έζησε κατά τα τελευταία εκείνα χρόνια των διωγμών και όχι μόνον παρακολούθησε με τα μάτια του τα βασανιστήρια πολλών αγίων Μαρτύρων, αλλά και ο ίδιος φυλακίστηκε. Γράφει ο Ευσέβιος:
Ανθρωπίνως είναι αδύνατον να εξηγηθεί, πως εύρισκαν τη δύναμη αθώα πρόσωπα, να αντέχουν τα συνεχή βασανιστήρια, αλλά και να αντιμετωπίζουν τόν θάνατο με τον τρόπο που τόν αντιμετώπιζαν. Το φαινόμενο παραμένει υπεράνω πάσης εξηγήσεως. Μόνον με τη δύναμη της πίστεως μπορεί να εξηγηθεί. Καταπληκτική είναι η γαλήνη με την οποία αντιμετώπιζαν τα θανατικά όργανα και η ψυχραιμία με την οποία δέχονταν τα μαρτύρια, όχι μόνον χωρίς βογγητά και κραυγές πόνου, αλλά με ευχαριστίες και δοξολογίες στον Θεό. Το πρόσωπό τους έλαμπε από αγαλλίαση, σάν να μήν ήταν αυτοί οι βασανιζόμενοι Μάρτυρες, αλλά οι νικηφόροι αθλητές, που χαίρονταν γιά τη νίκη τους "σκιρτώντες και υπεραγαλλόμενοι".
Αυτή η ηρωϊκή αντιμετώπιση των απάνθρωπων βασανιστηρίων και από τον Στρατηλάτην του Ρωμαϊκού στρατού Γεώργιο άναψε τη φλόγα της πίστεως προς τον Χριστόν, στις καρδιές πολλών, από αυτούς που ήσαν παρόντες. Μεταξύ αυτών πρώτοι που πίστεψαν ότι ο Χριστός, στον Οποίον πίστευε ο Γεώργιος, είναι ο αληθινός Θεός, ήταν οι αξιωματικοί του. Ομολόγησαν τόν Χριστόν ως Θεόν τους και αποκεφαλίστηκαν άμεσα, πριν από τόν Άγιον Γεώργιον. Η Εκκλησία μας τιμά τήν μνήμη τους την 20ήν Απριλίου. Ακόμη και η σύζυγος του Διοκλητιανού αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα, με τούς δούλους της, έμεινε έκθαμβη από τα όσα θαυμαστά έβλεπε να συμβαίνουν κατά τίς ημέρες του Μαρτυρίου Του. Ομολόγησε τόν Χριστό, και καταδικάστηκε σε εγκλεισμό σε μιά φρικτή φυλακή, όπου παρέδωκε το πνεύμα της. Η Εκκλησία μας, τήν σύζυγο του φοβερού διώκτη Διοκλητιανού Αλεξάνδρα την τιμά ως Αγία την 21η Απριλίου. Ένα άλλο πλήθος πίστεψε στον Χριστό την ημέρα του αποκεφαλισμού του Αγίου Γεωργίου, γιά αυτό και εορτάζονται σήμερα μαζί του.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σκεφτούμε: οι άνθρωποι που εντυπωσιάστηκαν από τόν τρόπο που αντιμετώπιζε ο Άγιος Γεώργιος τα σκληρά μαρτύρια τι ήταν; Πρώην ειδωλολάτρες και ανήκαν σε διάφορα στρώματα της κοινωνίας• από τα ποιό υψηλά, όπως η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα έως τόν απλό λαό. Αυτοί όλοι εμπνεύστηκαν από τήν αγάπη και τήν πίστη στο Χριστό, που εξέφραζε με το μαρτύριό του ο Άγιος Γεώργιος και τόν μιμήθηκαν. Θέρμανε και τίς δικές τους ψυχές αυτή η πίστη και η αγάπη του Αγίου, η οποία όμως δέν έμεινε αδρανής μέσα τους. Αισθάνθηκαν τήν ανάγκη και αυτοί με τη σειρά τους να την εκδηλώσουν με τήν δημόσια ομολογία τους και μάλιστα μπροστά στους σκληρούς διώκτες των Χριστιανών. Δέν συναισθάνονταν άραγε, τι συνέπειες θα είχε αυτή η ομολογία τους! Αφού μπροστά τους έβλεπαν τα όργανα που χρησιμοποιούσαν οι δήμιοι γιά να βασανίζουν τόν Άγιο Γεώργιο! Και όμως! Δέν τούς τρόμαζε τίποτε! Ήταν τόση η φλόγα μέσα τους, που δέν τους άφηνε να μείνουν με κλειστό στόμα. Ένοιωθε ο καθένας τήν ανάγκη να φωνάξει: -Ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός! Είμαι κι εγώ Χριστιανός! Έτσι, μαρτύρησαν κι αυτοί με τη σειρά τους • και ο Θεός τους δόξασε με το λαμπρό στεφάνι του Μαρτυρίου, η δε Εκκλησία μας τους τιμά ως Αγίους Μάρτυρες, αιώνια!

Αλλά ας έρθουμε τώρα στον εαυτό μας. Ήρθαμε εδώ σήμερα στόν Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, ημέρα του Μαρτυρίου του, για να τιμήσουμε τη μνήμη του. Με τους υπέροχους ύμνους της Εορτής εξυμνούμε τόν "γενναίον εν Μάρτυσι αθλοφόρον Γεώργιον". Θαυμάζουμε τήν γενναιοψυχία και τη θυσία του Αγίου, όπως εκείνοι που ήσαν παρόντες στο Μαρτύριό του.
Όμως χρειάζεται να προχωρήσουμε βαθύτερα μέσα μας και να θέσει ο καθένας μας το ερώτημα στόν εαυτό του: εγώ προσωπικά, που είμαι χρόνια Ορθόδοξος πιστός, αισθάνομαι την θερμή αγάπη και την πύρινη πίστη εκείνων των πρώην ειδωλολατρών, που τους δυνάμωσε να προχωρήσουν, με προθυμία, μέχρι και τον μαρτυρικό θάνατο; Αν μου ζητηθεί να αρνηθώ την πίστη μου στον αληθινό Θεό, στον Ιησού Χριστό, για να σώσω τη ζωή μου και να ζήσω πλουσιοπάροχα στον κόσμο αυτόν, τί θα κάνω; Είμαι αποφασισμένος να στερηθώ κάθε κοσμική απόλαυση και δόξα, ακόμη και τη ζωή μου, προκειμένου να μείνω πιστός στον Χριστό, όπως εκείνοι οι Μάρτυρες, με πρώτον τον Μεγαλομάρτυρα Άγιον Γεώργιον; Ο Κύριος μας είπε: "Όποιος εξ αιτίας μου - επειδή μένει πιστός σε μένα- χάσει τη ζωή του, θα την βρει" και θα ζήσει αιώνια ευτυχισμένος μαζί μου (Ματθ. 16,25).
Αλλά άν τέτοιες καταστάσεις, στις ημέρες μας, δεν είναι συνηθισμένες, όπως συνέβαινε στα χρόνια των οργανωμένων διωγμών, σήμερα συχνότερα βρισκόμαστε μπροστά σε άλλου είδους διλήμματα στην καθημερινή μας ζωή• Παρουσιάζεται μπροστά μου ένα δίλημμα , και καλούμαι να πάρω απόφαση: η φωνή της συνειδήσεώς μου μέσα μου λέγει: αυτό είναι αντίθετο πρός το θέλημα του Θεού. Από την άλλη πλευρά ο λογισμός μου, που προέρχεται από τον παλαιό άνθρωπο μέσα μου, λέγει: Προχώρα, θα έχεις κέρδος, θα σου χαρίσει απόλαυση, έτσι κάνουν όλοι! Εγώ, τι κάνω τότε; Δέχομαι τον πονηρό λογισμό, όπως η Εύα τον μεταμορφωμένο σε φίδι διάβολο, και όπως εκείνη έχασε τον Παράδεισο κι εγώ περιφρονώ τον Χριστό και απομακρύνομαι από κοντά Του! Ή αποφασισμένος να ανήκω για πάντα στον Χριστό, μένω σταθερός στην υπακοή Του και στην αγάπη Του, περιφρονώ όλες τις απολαύσεις και τους θησαυρούς της γής; εμπνεόμενος πάντα από τον λόγον του Κυρίου: "Τι ωφελείται ο άνθρωπος εάν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο χάσει όμως την αιώνια ζωή του" κοντά στον Θεό; (Ματθ. 16,26).
Αδελφοί μου, ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος και όσοι μαρτύρησαν εμπνεόμενοι από το φωτεινό παράδειγμά του άς εμπνέουν κι εμάς , με την αγάπη μας και την πίστη μας προς τον Σωτήρα Χριστόν, να μένουμε αιώνια συνδεδεμένοι μαζί Του!

 

Συνέβησαν ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ