Πνευματική Κληρονομιά Ευλάβεια και Παραδόσεις ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

H μεγαλύτερη γιορτή μας των Χριστιανών Ελλήνων, ήταν το Πάσχα, το «Μπογιούκ Μπαϊράμ» που γιορτάζεται την άνοιξη. Στην Αττάλεια κάναμε νηστεία 50 μέρες τη μεγάλη Σαρακοστή. Ούτε λάδι δεν επιτρεπόταν να φάμε.

 

Δεύτερη μεγάλη γιορτή μας ήταν τα Χριστούγεννα, στις 25 του μήνα Δεκέμβρη. Πριν από τα Χριστούγεννα, κάναμε 40 μέρες νηστεία (το λάδι μπορούσαμε να το φάμε). Τα Χρι­στούγεννα τα λέγαμε «Κιϋτσϋκ Μπαϊράμ». Όπως είναι φυσικό, ύστερ' από μια βδομάδα, την 1η του Γενάρη, γιορτάζαμε την Πρωτοχρονιά (την Περιτομή του Χριστού και συνάμα τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου). Στις 6 του Γενάρη, γιορτάζαμε τα Άγια Θεοφάνεια (των Φώτων), την βάφτιση του Χριστού. Την παραμονή των Θεοφανείων, νηστεύαμε. Τη μέρα αυτή. τα περισσότερα σπίτια έφτιαχναν λουκουμάδες, τα «Σαράϊγ-Λοκμασή».

Στις 15 του μήνα Αύγουστου, γιορτάζαμε την Κοίμηση της Παναγίας. Μεγάλη γιορτή κι αυτή. Προηγουμένως, νηστεύαμε 15 μέρες, ακόμα και το λάδι. Όσοι το μπορούσαν, πή­γαιναν στην Τήνο για να προσκυνήσουν την θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ευαγ­γελίστριας. Αυτή τη γιορτή, την λέγαμε «Αύγουστος Μπαϊράμη». «Μπαϊράμη» λέγαμε και τις γιορτές των Αγίων Αποστόλων και των Αγίων Αναργύρων. Πριν και από τις δυο αυτές γιορτές, προηγείτο νηστεία 8 με 10 μέρες, χωρίς λάδι.

Καθώς θυμάμαι, στην Αττάλεια γιορτάζονταν όλες οι γιορτές των γνωστών μεγάλων Αγίων. Στις μεγάλες αυτές γιορτές, λειτουργούσε η εκκλησία, κλείναν τα σχολεία και τα μαγαζιά και κάναν αργία οι κάθε λογής τεχνίτες και επαγγελματίες. Η νοικοκυρά κάθε σττιτιού, από το απόγευμα της παραμονής, σταματούσε κάθε δουλειά. Το ίδιο συνέβαινε και τα απογεύματα του Σαββάτου. Την Κυριακή κανένας δε δούλευε. Όλα ήταν κλειστά.

Θα αναφέρω τα ονόματα μερικών Αγίων και γιορτών που, κατά τη μέρα που γιορτζαν είχαμε αργία.

Πρώτα πρώτα τη γιορτή του Ευαγγελισμού. Του Αγίου Γεωργίου, των Αγίων Κωνστα­ντίνου και Ελένης, των Αγίων Αναργύρων, του Αγίου Παντελεήμονα, την Κοίμηση της Θεοτόκου, του Σταυρού, την Γέννηση της Παναγίας, του Αγίου Δημητρίου, των Ταξιαρχών, των Εισοδίων της Παναγίας, του Αγίου Ιωάννου, της Μεταμορφώσεως, της Αναλήψεως, της Πεντηκοστής, της Αγ. Τριάδος και του Αγίου Νικολάου.

Πιθανότατα είναι κι άλλες γιορτές που στην επέτειό τους είχαμε αργία, αλλά μου διαφεύγουν. Κατά τις γιορτές αυτές, κάναμε πάντα επισκέψεις στους εορτάζοντες. Μας πρόσφερναν γλυκά, καφέ και άλλα διάφορα. Ανταλλάσσαμε ευχές. Οι πλούσιοι όταν γιόρταζαν, συνήθιζαν τη μέρα εκείνη να προσφέρουν πλούσιο γεύμα στους συγγενείς και τους φίλους τους.

Για γιορτές γενικά, γράφω λεπτομερέστερα σε άλλο κεφάλαιο. Το υλικό εκείνο το δανείστηκα από το βιβλίο «Ιστορία της Αττάλειας από της Κτίσεώς της μέχρι τό 1922», του Ατταλειώτη γιατρού Παναγιώτη Χατζηπέτρου.


Από το βιβλίο "ΑΤΤΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΤΤΑΛΕΙΩΤΕΣ" Τόμος Β΄ Σελ. 6

Πνευματική Κληρονομιά Ευλάβεια και Παραδόσεις ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ