Όσιοι Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ, ΕΚ ΛΥΚΙΑΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ, ΕΚ ΛΥΚΙΑΣ

gerasimos-lykias0 Ὅσιος Γεράσιμος, γεννήθηκε στήν ἐπαρχία τῆς Λυκίας τῆς Μ. Ἀσίας.  Ἀπό τήν παιδική του ἀκόμα ἡλικία εἶχε κλίση πρός τή μοναχική ζωή. Στήν κατάλληλη ἡλικία ἐντάχθηκε σέ κοινόβιο Μοναστήρι τῆς πατρίδας του.  Ὡς Μοναχός διακρίθηκε γιά τούς πνευματικούς του ἀγῶνες καί τήν ἀσκητική του ζωή.  Μέσα του ὅμως μεγάλωνε ὅλο καί περισσότερο ὁ πόθος γιά τήν ἐρημική ἡσυχαστική ζωή.  Περί τό ἔτος 451 μέ τήν εὐλογία τοῦ ἡγουμένου του ἔφυγε γιά τούς Ἁγίους Τόπους.  Ἀφοῦ προσκύνησε τό ἱερό Σπήλαιο τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου στή Βηθλεέμ, τόν φρικτό Γολγοθᾶ, τόν Πανάγιο Τάφο καί τά ἄλλα ἱερά Προσκυνήματα στά Ἱεροσόλυμα, ἐπισκέφθηκε τά μεγάλα Μοναστήρια τῆς Παλαιστίνης, ἀναζήτησε κατάλληλο τόπο γιά νά μονάσει κοντά στή Νεκρά θάλασσα.  Λίγο ἀργότερα, περί τό 455, μετακινήθηκε πρός τήν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνη.  Ἐκεῖ πλέον ἐγκαταβίωσε ὁριστικά.

Οἱ ἀσκητικοί του ἀγῶνες στό ἐρημητήριό του καί οἱ ὁλοφάνερες ἀρετές του σύντομα προσείλκυσαν πλῆθος μαθητῶν κοντά του.

Τότε, περί τά μέσα τοῦ 5ου ἀιώνα, ἡ αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ εἶχε συνταράξει τήν Ἐκκλησία.  Ἀκόμα καί μοναχοί εἶχαν παρασυρθεῖ σ᾿αὐτήν.  Πρός στιγμήν εἶχε ἐπηρεασθεῖ ἀπό τήν αἵρεση αὐτή καί ὁ ὅσιος Γεράσιμος.  Ἡ ἐπικοινωνία του ὅμως μέ τόν Μέγα Εὐθύμιο τόν μετέτρεψε σέ θερμόν κήρυκα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως.

Οἱ ἀσκητικοί του ἀγῶνες ἐντείνονταν ἰδιαίτερα κατά τήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.  Ἀπομακρυνόταν ἀπό τό ἀσκητήριό του βαθύτερα στήν ἔρημο, καί τελείως ἀπομονωμένος ἀπό ἄλλους ἀνθρώπους, ἀφοσιωνόταν στή νηστεία καί στήν ἀδιάλειπτη προσευχή μέχρι τήν Κυριακή τῶν Βαΐων.

Καθώς οἱ μαθητές του συνεχῶς αὐξάνονταν ἐκεῖ στήν ἔρημο κοντά στόν Ἰορδάνη ἵδρυσε μεγάλη Λαύρα, ἡ ὁποία ἔγινε περίφημη.  Ἀκολούθησε πρωτότυπο μοναχικό σύστημα, διότι συνδύαζε στόν ἴδιο χῶρο τήν κοινοβιακή καί τή ἐρημική ζωή.  Στό κέντρο τῆς Λαύρας ὑπῆρχε τό κοινόβιο γιά τούς ἀρχάριους μοναχούς.  Γύρω ἀπό τό κοινόβιο καί σέ ἀρκετή ἀπόσταση ἦσαν τά κελλιά τῶν ἐρημιτῶν.  Τά κελλιά αὐτά ἦσαν κτισμένα σέ ἀρκετή ἀπόσταση τό ἕνα ἀπό τό ἄλλο, ὥστε οἱ ἐρημῖτες νά μή παρενοχλοῦν ὁ ἕνας τόν ἄλλον καί ἔτσι νά ἐξασφαλίζεται ἡ ἀπόλυτη ἡσυχία τους.  Γιά νά γίνει ἕνας μοναχός ἐρημίτης ἔπρεπε πρῶτα νά ἀσκηθεῖ γιά ἀρκετό διάστημα στό κοινόβιο καί μόνον μέ τήν εὐλογία τοῦ ὁσίου μποροῦσε νά ἀκολουθήσει τήν ἐρημική ζωή.  Οἱ ἐρημῖτες ἀπό τή Δευτέρα μέχρι τήν Παρασκευή παρέμεναν ἐντελῶς ἀπομονωμένοι.  Προσεύχονταν συνεχῶς, μελετοῦσαν τήν Ἁγία Γραφή καί κατασκεύαζαν καλάθια ἀπό φύλλα φοινίκων.  Τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου πήγαιναν ὅλοι στό Κοινόβιο γιά νά συμμετάσχουν στίς Ἱερές Ἀκολουθίες, στή θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς καί νά κοινωνήσουν.  Μετά τό κοινό γεῦμα στήν τράπεζα τοῦ κοινοβίου οἱ ἐρημῖτες ἀνέφεραν στόν ἡγούμενο τίς δυσκολίες πού εἶχαν ἀντιμετωπίσει, ἔπαιρναν τήν κατάλληλη πνευματική καθοδήγηση καί τό πρωΐ τῆς Δευτέρας ἐπέστρεφαν στά κελλιά τους, παίρνοντας μαζί τους τήν ἀναγκαία ποσότητα ψωμιοῦ, νεροῦ καί φύλλων φοινίκων.  Ἔτσι, μαγειρευμένο φαγητό ἔτρωγαν μόνον τό Σαββατοκύριακο στό κοινόβιο.  Στά κελλιά δέν ἄναβαν φωτιά οὔτε λυχνάρι.  Μέ τή συνεχῆ προσευχή καί ἄσκηση κυριαρχοῦσαν στά σωματικά καί ψυχικά πάθη, ζοῦσαν μέ τήν ἀδιάλειπτη παρουσία τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος ἐξαγίαζε τή ζωή τους.

Ὑπόδειγμα οἱ ἐρημῖτες αὐτοί στούς σκληρούς ἀγῶνες τους εἶχαν τόν ἡγούμενό τους Ὅσιον Γεράσιμο, τόν ὁποῖον ἀρχαῖες πηγές χαρακτηρίζουν «ἐραστήν τῶν ὑπερκοσμίων», «ταμεῖον φιλανθρωπίας» καί «τέμενος πραότητος καί ἀκακίας» (Κῶδιξ Ἀθηνῶν, Ἐθν. Βιβλ. 2560 φ. 106ν).[1]

Στό Συναξάριο τοῦ Ὁσίου Γερασίμου ἀναγράφεται μιά πολύ ἐντυπωσιακή διήγηση, κατά τήν ὁποία ὁ Ὅσιος μέ τήν ἀγάπη του ἐξημέρωσε ἕνα λιοντάρι τῆς περιοχῆς, τό ὁποῖο παρέμεινε ὑπάκουο κοντά του ἰσόβια.  Τό γεγονός αὐτό ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Ὅσιος μέ τήν ἁγιότητά του ἔφθασε στήν προπτωτική κατάσταση τοῦ Ἀδάμ καί μποροῦσε, ὅπως ὁ Πρωτόπλαστος στόν Παράδεισο, νά δαμάζει καί τά θηρία.  Αὐτό συνέβη, γράφει ὁ Ἰωάννης Μόσχος, στό Λειμωνάριό του, ὄχι γιατί τό λιοντάρι εἶχε λογική ψυχή, ἀλλά γιά νά φανεῖ ὅτι ὁ Θεός αὐτούς πού τόν δοξάζουν τούς δοξάζει καί ἐπίσης γιά νά ἀντιληφθοῦμε ποίαν ὑποταγήν εἶχαν τά θηρία πρός τόν Ἀδάμ πρίν τήν παρακοή του στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ.[2]

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος συγκαταλέγεται μεταξύ τῶν μεγάλων ἀναχωρητῶν τῆς Παλαιστίνης ὅπως ἦταν οἱ σύγχρονοί του Μέγας Εὐθύμιος (376-473) καί Ἅγιος Σάββας ὁ Ἡγιασμένος, μέ τούς ὁποίους εἶχε πνευματικήν ἐπικοινωνία.

Ὁ Ἅγιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης ἐκοιμήθη εἰρηνικά στή Λαύρα του τό ἔτος 475.  Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη του τήν 4ηΜαρτίου.

[1] Η.Θ.Ε. τόμ. 4ος, σελ 320.

[2] Παρόμοια περιστατικά ὑποταγῆς ἄγριων θηρίων σέ ὁσίους καί Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας ἀναφέρονται πολλά τόσον κατά τούς πρώτους χριστιανικούς χρόνους ὅσον καί στίς ἡμέρες μας.  (Ἅγιος Σάββας Ἡγιασμένος, Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης).

gerasimos-lykias1

ΟΣΙΟΥ  ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ  ΤΟΥ  ΙΟΡΔΑΝΙΤΗ

 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ*

Ἦχος α΄  Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῆς ἐρήμου οἰκήτωρ, Ἀσκητῶν ἀκροθίνιον, καί ἀγγελικῆς πολιτείας ἀναδέδειξαι ἔσοπτρον, τοῦ Πνεύματος τῇ αἴγλῃ λαμπρυνθείς, Γεράσιμε Ὁσίων καλλονή· διά τοῦτο θεραπεύεις διαπαντός, τούς πίστει ἐκβοῶντάς σοι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

 

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ*

Ἦχος δ΄ Ἐπεφάνης σήμερον.

ς ἀστήρ οὐράνιος ἐξανατείλας, ἱερῶς ἐφαίδρυνας, τῶν ἀρετῶν σου τῷ φωτί, τοῦ Ἰορδάνου τήν ἔρημον,  Ὅσιε Πάτερ, θεόφρον Γεράσιμε.

 

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ*

Χαίροις τῶν Ἀγγέλων ὁ μιμητής, καί τῶν Μοναζόντων, γνώμων θεῖος καί ὁδηγός· χαίροις ἀπαθείας, τό φωτοφόρον σέλας, Γεράσιμε παμμάκαρ, Ὁσίων καύχημα.

 

Όσιοι Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ, ΕΚ ΛΥΚΙΑΣ