Άρθρα

"Προσευχόμενοι ύμνουν τον Θεόν"

Ποιοί ήσαν αυτοί που υμνούσαν τον Θεό; Είχαν εκπληρωθεί κάποια αιτήματά τους, που είχαν απευθύνει στον Θεό, και τώρα ευεργετημένοι Τον ευχαριστούν και υμνούν;
Είναι ο Απ. Παύλος με τον συνοδό του Σίλα μέσα σε φυλακή! Την προηγούμενη ημέρα καταδικάστηκαν από τους άρχοντες των Φιλίππων σε σκληρή τιμωρία, δημοσία διαπόμπευση, ραβδισμούς και φυλάκιση. Διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων:

"Οι άρχοντες της πόλης τους έσκισαν τα ρούχα και έδωσαν διαταγή να τους ραβδίσουν. Αφού τους χτύπησαν σκληρά -και τους προξένησαν πολλές πληγές στα γυμνά σώματα τους- τους έβαλαν στη φυλακή και έδωσαν διαταγή στο δεσμοφύλακα να τους φυλάει ασφαλισμένους καλά. Αυτός, αφού πήρε τέτοια διαταγή, τους έβαλε στο πιό εσωτερικό κελί και για λόγους ασφαλείας έδεσε τα πόδια τους με ξυλοπέδη" (Πράξ. 16,22-24).
Σε μιά τέτοια κατάσταση ο Παύλος και ο Σίλας, φυσικό θα ήταν να στενάζουν από τους πόνους των πληγών τους ή και να ζητούν με την προσευχή τους τη βοήθεια του Θεού να αντιμετωπίσουν την τραγική κατάστασή τους. Εδώ είναι το θαυμαστόν! Αυτοί, μέσα στους πόνους τους, υμνούσαν και δοξολογούσαν τον Θεό! Για τα άδικα βασανιστήρια που υπέστησαν δέν κάνουν λόγο. Υμνούν μόνον τον Θεό! Οι άλλοι φυλακισμένοι άκουγαν τους ύμνους και ασφαλώς δέν θα μπορούσαν να εξηγήσουν αυτήν την ψυχική διάθεση των δύο συγκρατουμένων τους.
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ αυτών που ανήκουν στο Χριστό κι εκείνων που είναι μακρυά Του. Όλοι, βέβαια, οι άνθρωποι στη ζωή αυτή αντιμετωπίζουν αδικίες, προσβολές, ταπεινώσεις θλίψεις ποικίλες. Όσοι δέν πιστεύουν στον Χριστό τα υφίστανται χωρίς ελπίδα. Δεν λείπουν κι εκείνοι, που μέσα στην απελπισία τους προβαίνουν σε αντικοινωνικές ενέργειες, που επιβαρύνουν την κατάστασή τους ή και επιδιώκουν να θέσουν τέρμα στη ζωή τους. Ο πιστός όμως χριστιανός γνωρίζει ότι όλα, και τα δυσάρεστα που συμβαίνουν στη ζωή του, τα γνωρίζει ο Πανάγαθος Θεός Πατέρας και δέν θα αφήσει το παιδί του να υποφέρει περισσότερο απ´ ό,τι μπορεί να αντέξει. Μας το διαβεβαιώνει αυτό από την πείρα του ο Απ. Παύλος: "Ο Θεός δέν θα επιτρέψει να υποφέρετε περισσότερο απ´ ό,τι μπορείτε, αλλά όταν έρθει ο πειρασμός θα δώσει μαζί και την διέξοδο, ώστε να μπορέσετε να τον αντέξετε" (Α' Κορ. 10,13). Ακόμη και με θαύμα επεμβαίνει ο Θεός για να μας απαλλάξει από τη θλίψη μας, όπως ακριβώς συνέβη κι εκείνο το βράδυ στη φυλακή των Φιλίππων: "Ξαφνικά έγινε σεισμός μεγάλος ...Αμέσως άνοιξαν όλες οι πόρτες και τα δεσμά όλων λύθηκαν" (στίχ.26). Συνέπεια αυτού ήταν ο δεσμοφύλακας να καταλάβει ότι οι δύο Απόστολοι ήταν άνθρωποι του Θεού, να πιστέψει ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, να βαπτιστεί με ολόκληρη την οικογένειά του και να βρουν όλοι τους την αληθινή ελευθερία από τα δεσμά του διαβόλου και της αμαρτίας. Όπως ήταν επόμενο, από ευγνωμοσύνη ο δεσμοφύλακας έπλυνε τις πληγές των Αποστόλων, τους ανέβασε στο σπίτι του και τους έστρωσε τραπέζι. Όταν ξημέρωσε η μέρα ελευθερώθηκαν και από τους άρχοντες της πόλης των Φιλίππων.
Θλίψεις που αντιμετωπίστηκαν με υπομονή και εμπιστοσύνη στο Θεό από πιστούς χριστιανούς είχαν παρόμοια ευεργετικά αποτελέσματα σε πολλούς άλλους δοκιμαζομένους.
Είθε, και στις δοκιμασίες της ζωής μας να μη φεύγει από τα μάτια μας η εικόνα του Παύλου και του Σίλα στη φυλακή, με το αίμα να ρέει από τα τραύματά τους, να υμνούν το Θεό!

 

bullets