Απαντήσεις Μητροπολίτου ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ : Αἰσθάνομαι συχνά τήν πίστη μου νά κλονίζεται. Τί δυνάμεις ἀντιστρατεύονται τήν πίστη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : 1. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπισημαίνουν ὅτι, ἐάν τά πάθη κυριαρχήσουν μέσα μας, ἀποδυναμώνουν ἤ νεκρώνουν τήν πίστη μας. Ποιά εἶναι αὐτά ;

* Εἶναι τά σαρκικά πάθη, τά ὁποῖα κυριαρχοῦν στό σῶμα. Ὅπως ἡ γαστριμαργία. Τό μόνο πού κάποιους ἀπασχολεῖ εἶναι τό πῶς θά φᾶνε τά νοστιμότερα καί ἀκριβότερα φαγητά καί θά πιοῦν τά πλέον σπάνια καί ἀκριβά ποτά καί θά γλεντήσουν. Καί ἄλλοι περιμένουν τήν ὥρα νά σχολάσουν ἀπό τή δουλειά τους, γιά νά πᾶνε νά πιοῦν μέ τούς φίλους τους καί νά μεθύσουν. Εἶναι αὐτοί γιά τούς ὁποίους γράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος κλαίγοντας: «Τό τέλος αὐτῶν θά εἶναι ἡ καταστροφή, θεός τους εἶναι ἡ κοιλιά τους, (τήν ὁποία προσπαθοῦν νά εὐχαριστήσουν καί καυχῶνται γι΄αὐτά, γιά τά ὁποῖα θά ἔπρεπε νά ντρέπονται)» (Φιλιπ. 3,19).

Στά σαρκικά πάθη περιλαμβάνονται καί ὅλα ἐκεῖνα πού ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (1,24-27) καί γιά τά ὁποῖα λέγει «εἶναι ντροπή ἀκόμα καί νά μιλᾶμε γι΄αὐτά» (Ἐφεσ. 6,12). «Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ γνωρίζουν καλά τήν θεϊκή προειδοποίηση, πώς ὅσοι συμπεριφέρονται ἔτσι, εἶναι καταδικασμένοι σέ αἰώνιο θάνατο, ὄχι μόνον κάνουν ὅσα ἀναφέραμε, ἀλλά καί ἐπιδοκιμάζουν ὅσους βλέπουν νά συμπεριφέρονται ἔτσι» (Ρωμ. 1,32).

Στίς καρδιές πού κυριαρχοῦνται ἀπό σαρκικά πάθη, πῶς εἶναι δυνατό νά βρεῖ θέση ἡ πίστη;

* Εἶναι ὅμως καί τά ψυχικά πάθη, πού σάν τό σαράκι νεκρώνουν τήν πίστη. Τέτοια πάθη τοῦ ψυχικοῦ μας κόσμου εἶναι τό μῖσος πρός τούς ἄλλους, ὁ θυμός πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά μήν συνειδητοποιεῖ τί λέγει, καί ποῦ μπορεῖ νά φθάσει, ὄχι μόνον σέ καταστροφές ἀντικειμένων, ἀλλά ἀκόμα καί νά χτυπήσει τόν ἄλλον ἤ καί νά τόν σκοτώσει. Αὐτά τά πάθη διαστρέφουν κάθε ἔννοια ἀγάπης καί φυγαδεύουν μαζί μέ τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς καί τήν ἀληθινή πίστη.

* Τέλος εἶναι καί τά πνευματικά πάθη, ὅπως εἶναι ὁ ἐγωισμός, ἡ ὑψηλοφροσύνη, ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ οἴηση καί ἡ φαντασία, καθώς κι ἄλλα πού δέν ἀφήνουν χώρο γιά τήν πίστη.

Δέν ἐνδιαφέρει τόν ἄλλον τόσο τό νά εἶναι δίκαιος, εὐσεβής, φιλάνθρωπος, ὅσον τό νά φαίνεται καλός, γιά νά τόν ἐπαινοῦν. Ἔχει τήν τάση νά ὑποκρίνεται, ὅπως ὁ ἠθοποιός, καί μέ ἐξωτερικές κινήσεις νά φαίνεται σπουδαῖος στούς ἄλλους, ὅπως οἱ Φαρισαῖοι, τούς ὁποίους ὁ Κύριος παρομοίωσε μέ τάφους ἀσβεστωμένους, οἱ ὁποῖοι ἐξωτερικά φαίνονται ὡραῖοι, ἐσωτερικά ὅμως εἶναι γεμάτοι κόκκαλα νεκρῶν καί κάθε λογῆς ἀκαθαρσίες (Ματθ. 23,27).

Ὁ ἀγώνας λοιπόν κατά τῶν παθῶν, ἡ κάθαρση τοῦ νοῦ, τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση, γιά νά ἀνθίσει μέσα μας ἡ πίστη.

 

bullets