Απαντήσεις Μητροπολίτου Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΡΩΤΗΣΗ : Στίς Θ. Λειτουργίες βλέπω τούς ἄλλους νά κοινωνοῦν, ἀλλά ἐγώ δέν ἀποφασίζω νά πλησιάσω τό Ἅγιο Ποτήριο. Αἰσθάνομαι φόβο μπροστά στό Ἅγιο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Τϊ νά κάνω γιά νά ξεπεράσω τήν μεγάλη αὐτή δυσκολία ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Νά ἐξετάσεις εἰλικρινά καί προσεκτικά τόν ἑαυτό σου μήπως ὑπάρχει μέσα στήν ψυχή σου κάποια κρυφή ἁμαρτία, πού σοῦ προκαλεῖ αὐτόν τόν φόβο. Μετά πήγαινε στόν πνευματικό Ἱερέα καί ἐξομολογήσου ὁλόκληρη τήν ζωή σου. Ἄν ὁ Πνευματικός σοῦ πεῖ νά κοινωνᾶς καί κάθε πότε μπορεῖς νά κοινωνᾶς, ἀκολούθησε τίς ὁδηγίες του.

Τό νά αἰσθάνεται κανείς βαθειά εὐλάβεια, πού πλησιάζει τόν φόβο, μπροστά στά Ἄχραντα Μυστήρια εἶναι φυσιολογικά, γιά ἕναν χριστιανό, πού συναισθάνεται πόσον ταπεινός εἶναι αὐτός καί πόσο Ἅγιος καί ἔνδοξος εἶναι ὁ Χριστός, τόν Ὁποῖον πλησιάζει νά δεχθεῖ μέσα του. Ἀλλοίμονο ἄν κάποιος ἀπό ἔθιμο καί ἁπλή συνήθεια, ἐπειδή οἱ ἄλλοι κοινωνοῦν, πηγαίνει καί αὐτός νά κοινωνήσει, γιά νά μή σχηματίσουν κακή ἐντύπωση γι΄αὐτόν ! Σέ τέτοια περίπτωση, χωρίς τήν κατάλληλη ψυχική καί σωματική προετοιμασία, εἶναι προτιμότερο νά μή κοινωνήσει. Ἄς θυμηθοῦμε τήν παραβολή τοῦ Κυρίου γιά τόν γάμο τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλέως. Ὁ προσκαλεσμένος ἐκεῖνος πού πῆγε στό γάμο ἀπροετοίμαστος, χωρίς τό κατάλληλο ντύσιμο, διώχθηκε ἔξω καί δέν παρακάθησε στό τραπέζι τοῦ γάμου (Ματθ. 22, 11-12).

Ὅταν ὅμως ὁ χριστιανός προετοιμασθεῖ, ὅπως ἡ Ἐκκλησία ὁρίζει καί κοινωνεῖ μέ τίς ὁδηγίες τοῦ Πνευματικοῦ δέν ἔχει τίποτε νά φοβηθεῖ.

Οἱ εὐχές πού διαβάζουμε κατά τήν πνευματική προετοιμασία μας γιά τήν θεία Κοινωνία πολύ μᾶς βοηθοῦν. Ἐνῶ συναισθανόμαστε τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ καί οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι στέκουν μπροστά Του μέ βαθύτατη εὐλάβεια, παίρνουμε θάρρος ἀπό τήν μεγάλη ἀγάπη καί τό πνεῦμα συγχωρητικότητος, πού ἔδειξε ὁ Κύριος σέ πολλούς ἁμαρτωλούς, ὅπως διαβάζουμε στά ἱερά Εὐαγγέλια. Καί παρακαλοῦμε τόν Κύριον, ὅπως δέχθηκε ἐκείνους νά Τόν πλησιάσουν, παρ΄ὅλον ὅτι ἦταν ἁμαρτωλοί καί μετανόησαν, νά δεχθεῖ καί μᾶς, πού μετανοήσαμε γιά τίς ἁμαρτίες μας.

Καί κάτι ἀκόμα σημαντικό πού μᾶς παρακινεῖ νά πλησιάσουμε νά κοινωνήσουμε εἶναι τό ὅτι ἐμεῖς δέν προχωροῦμε ἀπό αὐθαιρεσία, ἀλλά ἐπειδή ὁ Κύριος ὁ Ἴδιος μᾶς προσκαλεῖ νά κοινωνήσουμε : «Λάβετε, φάγετε ... Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες ...» (Ματθ. 26, 26-27). Καί ὅτι εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νά κονωνοῦμε, γιά νά εἴμαστε σέ κοινωνία μέ τόν Θεό καί γιά νά ἔχουμε πνευματική ζωή : «ἐάν μή φάγητε τήν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίητε αὐτοῦ τό αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν ἑαυτοῖς ... ὁ τρώγων μου τό σῶμα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει, κἀγώ ἐν αὐτῷ» (Ἰωάν. 6, 53-56).

Αὐτό λοιπόν ἄς μᾶς δίνουν θάρρος νά κοινωνοῦμε, ὅσο πιό συχνά μποροῦμε, κατάλληλα προετοιμασμένοι.

 

bullets

Απαντήσεις Μητροπολίτου Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ