Απαντήσεις Μητροπολίτου Αποστολικά Μηνύματα

Αποστολικά Μηνύματα

Η Συνοδικότητα στην Εκκλησία

Η Εκκλησία στα πρώτα χρόνια της αναπτύξεώς της αντιμετώπισε ποικίλα προβλήματα. Ένα από αυτά δημιουργήθηκε όταν άρχισαν να προσέρχονται στην Εκκλησία, να κατηχούνται και να βαπτίζονται όχι μόνον Εβραίοι (οι οποίοι ήταν δεμένοι με τις διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου, της Παλαιάς Διαθήκης) αλλά και πρώην ειδωλολάτρες. Οι προερχόμενοι από τις τάξεις των Εβραίων σκανδαλίζονταν, γιατί οι πρώην ειδωλολάτρες γίνονταν μέλη της Εκκλησίας, χωρίς στους άνδρες να γίνεται η "περιτομή" και γενικότερα χωρίς να υποχρεώνονται να τηρούν τις διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου.

Περισσότερα...

Εκμετάλλευση του Ονόματος του Ιησού

Μία από τις περιπτώσεις που γίνεται εκμετάλλευση του ονόματος του Ιησού για ιδιοτελείς σκοπούς μας παρουσιάζουν οι Πράξεις των Αποστόλων στο 19ο κεφάλαιο, όταν ο Παύλος βρισκόταν στην Έφεσο.
Στην μεγάλη αυτή πόλη της δυτικής Μικράς Ασίας είχαν φθάσει και Ιουδαίοι εξορκιστές οι οποίοι όταν είδαν τα θαύματα που έκανε ο Απόστολος Παύλος, με την επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού, θέλησαν και αυτοί να κάνουν το ίδιο, αλλά χωρίς να πιστεύουν τον Χριστό ως τον μόνον αληθινό Θεό. Γράφουν οι Πράξεις:

Περισσότερα...

Θαυματουργικές ιάσεις

Είναι θαυμαστοί οι τρόποι με τους οποίους ο Θεός ευεργετεί τους ανθρώπους.
Έναν από αυτούς μας περιγράφει αναλυτικότερα το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων στο 19ο κεφάλαιο.
"Ο Θεός έκανε με τα χέρια του Παύλου θαύματα όχι συνηθισμένα. Οι άνθρωποι έπαιρναν ακόμη και τα μαντήλια της κεφαλής ή του λαιμού, που είχε χρησιμοποιήσει ο Παύλος και τα έβαζαν επάνω στους ασθενείς. Αυτοί τότε γιατρεύονταν από τις αρρώστιες τους, και τα πονηρά πνεύματα έφευγαν απ´ αυτούς" (Πράξ. 19, 11-12).

Περισσότερα...

"Προσευχόμενοι ύμνουν τον Θεόν"

Ποιοί ήσαν αυτοί που υμνούσαν τον Θεό; Είχαν εκπληρωθεί κάποια αιτήματά τους, που είχαν απευθύνει στον Θεό, και τώρα ευεργετημένοι Τον ευχαριστούν και υμνούν;
Είναι ο Απ. Παύλος με τον συνοδό του Σίλα μέσα σε φυλακή! Την προηγούμενη ημέρα καταδικάστηκαν από τους άρχοντες των Φιλίππων σε σκληρή τιμωρία, δημοσία διαπόμπευση, ραβδισμούς και φυλάκιση. Διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων:

Περισσότερα...

"Ο πλανών την οικουμένην"

"Μια μέρα -διηγείται στις Πράξεις των Αποστόλων ο Ευαγγελιστής Λουκάς- καθώς πηγαίναμε στον τόπο της προσευχής, συνέβη να συναντήσουμε μια δούλη που είχε μαντικό πνεύμα και με τις μαντείες της απέφερε πολλά κέρδη στους κυρίους της. Αυτή ακολουθούσε τον Παύλο και το Σίλα και φώναζε: -Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Υψίστου Θεού, που σας κηρύττουν την οδό της σωτηρίας. Αυτό το έκανε πολλές μέρες. Ο Παύλος αγανάκτησε• γύρισε πίσω και είπε στο πονηρό πνεύμα: -Σε διατάζω στο όνομα του Ιησού Χριστού να βγεις έξω απ´ αυτήν. Την ίδια στιγμή το πονηρό πνεύμα βγήκε. Όταν είδαν τα αφεντικά της μαζί με το πονηρό πνεύμα χάθηκε και η ελπίδα του κέρδους έπιασαν τον Παύλο και το Σίλα και τους έσυραν ...στους ανωτάτους άρχοντες να τους δικάσουν" (Πράξ.16,-20).
Μπορεί κανείς να διερωτηθεί: Γιατί αγανάκτησε ο Παύλος; Αυτά που έλεγε εκείνη η δούλη σωστά πράγματα δέν έλεγε; Δεν τους κατηγορούσε! Την αλήθεια έλεγε! Ότι είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου που κηρύσσουν την οδό της σωτηρίας! Όμως αυτό ήταν παγίδα του πονηρού πνεύματος, του σατανά, για να πείσει ότι λέγει την αλήθεια. Και όταν θα έφευγαν οι Απόστολοι από τους Φιλίππους, το πονηρό πνεύμα θα συνέχιζε με περισσότερη πειστικότητα να συνεχίζει να αποπλανά με τις μαντείες του ακόμα περισσότερους ανθρώπους, ενδεχομένως και όσους θα πίστευαν στον Χριστό! Ο Απ. Παύλος όμως δέν έπεσε στην παγίδα. Αντιλήφθηκε αμέσως την πονηριά του. "Γνωρίζουμε καλά τις επιδιώξεις του σατανά" γράφει στους Κορινθίους (Β´ Κορ. 2,11).
Δυστυχώς όμως αυτό που αντιλήφθηκε ο Απ. Παύλος δέν το αντιλαμβάνονται κάποιοι χριστιανοί, ακόμα και σήμερα, που καταφεύγουν σε μάντεις και μάγους για να προβλέψουν το μέλλον τους, να τους λύσουν τα μάγια, και να ζητήσουν λύση στα προβλήματά τους. Μα είναι δυνατόν ο χριστιανός να αφήνει τον Χριστό και την Εκκλησία Του και να ζητεί καθοδήγηση και βοήθεια από αυτόν τον ψεύτη, για τον οποίον το αδιάψευστο στόμα του Χριστού λέγει; "Ο διάβολος εξ αρχής ήταν ανθρωποκτόνος και δέν μπόρεσε να σταθεί μέσα στην αλήθεια, γιατί δέν υπάρχει μέσα του τίποτε αληθινό....είναι ψεύτης καί είναι ο πατέρας του ψεύδους" (Ιωάν. 8,44). Με κάποιες "αληθοφάνειες" εξαπατά τους ανθρώπους, οι οποίοι συχνά πέφτουν θύματα απαταιώνων που πλουτίζουν εις βάρος τους, όπως συνέβαιναν και με τα αφεντικά της δούλης των Φιλίππων. Αλλά τελικά ο διάβολος προξενεί μεγάλα κακά και στα όργανά του, που χρησιμοποιεί για τα ποικίλα μαγικά τεχνάσματά του, αφού είναι η πηγή του κακού που ενέσκηψε στον κόσμο. Στην Αποκάλυψη χαρακτηρίζεται ως : "δράκων, όφις ο μέγας και αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην" (Αποκάλυψη 12,9).
Μακάρι κι εμείς να μπορούμε με βεβαιότητα να λέμε: " Γνωρίζουμε καλά τις επιδιώξεις του σατανά" και να αποφεύγουμε κάθε τι που σχετίζεται μαζί του, παραδίδοντας με εμπιστοσύνη "εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωής ημών Χριστώ τω Θεώ" !

 

bullets

Ο Φύλακας Άγγελος

Μία από τις πλέον εντυπωσιακές ευεργετικές επεμβάσεις Αγγέλου, μας διηγούνται οι Πράξεις των Αποστόλων, και αυτή σχετίζεται με την διάσωση του Απ. Πέτρου από τη θανατική καταδίκη.
Ο Κορυφαίος των Δώδεκα Αποστόλων Πέτρος είχε συλληφθεί από τον Ηρώδη και επρόκειτο την επόμενη ημέρα να θανατωθεί. Τη νύχτα εκείνη "κοιμώταν ανάμεσα σε δύο στρατιώτες, δεμένος με δύο αλυσίδες, και δύο φύλακες μπροστά στην πόρτα του κελιού της φυλακής του φύλαγαν σκοπιά. Ξαφνικά φανερώθηκε ένας Άγγελος Κυρίου κι ένα φώς έλαμψε στο κελί- χωρίς οι φύλακες να αντιληφθούν τίποτε- ξύπνησε τον Πέτρο σκουντώντας τον στο πλευρό και του είπε:

Περισσότερα...

" Κατ´ οίκον Εκκλησία"

Σήμερα παντού οι Χριστιανοί έχουμε τους ιερούς Ναούς μας όπου λατρεύουμε τον Τριαδικό Θεό, τελούμε τη θεία Λειτουργία, τα Ιερά Μυστήρια και όλες τις Ιερές Ακολουθίες. Στην εποχή των Αποστόλων υπήρχαν ναοί;

Περισσότερα...

"Μη ξεχνάτε τη φιλοξενία"

Ο πρώτος καρπός του κηρύγματος του Απ. Παύλου στους Φιλίππους ήταν η Λυδία η πορφυρόπωλις. Αναζητούσε τον αληθινό Θεό και της τον φανέρωσε ο φλογερός Απόστολος των Εθνών Παύλος. Άκουσε με προσοχή την διδασκαλία του, πίστεψε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και βαπτίστηκε στο όνομα της Αγίας Τριάδος μαζί με όλα τα μέλη της οικογενείας της και το βοηθητικό προσωπικό του σπιτιού της.
Μεγάλη η ευγνωμοσύνη της Λυδίας πρός τον Απ. Παύλο και τους συνοδούς του. Η πρώτη σκέψη της ήταν τί θα μπορούσε να κάνει γι αυτούς, για να κάνει άνετη τη διαμονή τους στην πόλη της και να διευκολύνει το ιερό έργο τους. Το σπίτι της ήταν μεγάλο. Άνετα χωρούσαν άλλοι τέσσερις. Τιμή της να φιλοξενήσει τέτοιους ανθρώπους! Δέν χάνει καιρό, και όπως γράφει ο Λουκάς: "Όταν βαφτίστηκε η Λυδία και όλη η οικογένειά της, μας παρεκάλεσε: - Άν με κρίνετε πιστή στον Κύριο, ελάτε να μείνετε στο σπίτι μου. Και μας το ζήτησε αυτό με πολλή επιμονή" (Πράξ. 16,15).
Ασφαλώς η φιλοξενία αυτή ήταν πολύ βοηθητική για τον Παύλο και τους συνοδούς του. Αλλά και τι ευλογία για τη Λυδία, να έχει στο σπίτι της τέτοια ιερά πρόσωπα!
Η νεοφώτιστη Λυδία ήδη εφήρμοσε αυτό που αργότερα ο Απ. Παύλος συνιστά στους χριστιανούς της Ρώμης: "να βοηθάτε τους άλλους χριστιανούς που βρίσκονται σε ανάγκη, και να επιδιώκετε να φιλοξενείτε τους αδελφούς" (Ρωμ. 12,13). Για να τονίσει δε, πόσο ωφέλιμη είναι η φιλοξενία, στην πρός Εβραίους επιστολή του γράφει: "Μην ξεχνάτε τη φιλοξενία, γιατί μ´ αυτήν μερικοί, χωρίς να το ξέρουν φιλοξένησαν Αγγέλους" (κεφ.13, στίχ.2). Και επειδή βέβαια, το να φιλοξενείς ανθρώπους στο σπίτι σου απαιτεί κόπο και έξοδα, ο Απ. Πέτρος τονίζει: "Να είστε φιλόξενοι μεταξύ σας χωρίς να βαρυγκομάτε" (Α' Πέτρ. 4,9).
Όλα αυτά βέβαια έχουν ως βάση τα λόγια του Κυρίου, που μεταξύ άλλων, θα απευθύνει κατά την Δευτέρα Του Παρουσία : "Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν....ξένος ήμην, και συνηγάγετέ με.." (Ματθ.25,34-35).
Είθε κατά την ημέρα εκείνη να συγκαταλεγχθούμε κι εμείς μεταξύ αυτών!

 

bullets

Ανοιχτές καρδιές

Όταν έφθασε στους Φιλίππους της Μακεδονίας ο Απ. Παύλος με τους συνοδούς του προσπάθησαν να βρούν τρόπο να μιλήσουν για τον Χριστό. Έμαθαν ότι κάθε Σάββατο στο ποτάμι πήγαιναν οι Ιουδαίοι για προσευχή. Γράφει ο Λουκάς, που ήταν κι αυτός μαζί: "Όταν ήρθε το Σάββατο, βγήκαμε έξω από την πόλη στο ποτάμι...Εκεί καθήσαμε και μιλούσαμε στις γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί. Μια γυναίκα από τα Θυάτειρα (πόλη της Ν.Δ. Μικράς Ασίας) που λεγόταν Λυδία, έμπορος πορφυρών ενδυμάτων, προσήλυτη (σεβόταν τον Μωσαϊκό νόμο), άκουγε, και ο Κύριος άνοιξε την καρδιά της, ώστε να δίνει προσοχή σ´ αυτά που έλεγε ο Παύλος" (Πράξ. 16,13-14). Και στη συνέχεια πίστεψε στον Χριστό και βαπτίστηκε με ολόκληρη την οικογένειά της.
Είναι αξία πολλής προσοχής η διατύπωση του συγγραφέα των Πράξεων Ευαγγελιστή Λουκά: Ο Κύριος άνοιξε την καρδιά της Λυδίας να δεχθεί τα λόγια του Παύλου. Πολλές άλλες γυναίκες ήσαν μαζί της και άκουγαν τον Παύλο. Αλλά δέν φαίνεται να επέδρασαν μέσα στη καρδιά τους τα λόγια του. Γι αυτό ο Λουκάς δέν γράφει γι αυτές ότι πίστεψαν και βαπτίστηκαν, όπως σημειώνει για τη Λυδία.
Ο Θεός μας δίνει πολλές ευκαιρίες να ακούμε και να διαβάζουμε, μέσω της Αγίας Γραφής, τα λόγια Του. Όμως, αν από συνήθεια ή τυπικά τα ακούμε δεν είναι δυνατόν να επιδράσουν θετικά στην ψυχή μας. Χρειάζεται να παρακαλούμε τον Κύριο να ανοίγει όχι μόνον τα αυτιά, αλλά και την καρδιά μας, για να εισχωρεί ο λόγος Του βαθειά μέσα μας, να μας φωτίζει, ενισχύει, ανακαινίζει, εξαγνίζει και αγιάζει. Γι αυτό η Εκκλησία μας, πριν από την ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου σε κάθε θ. Λειτουργία, έχει καθιερώσει να διαβάζεται η ωραία Ευχή: " Έλλαμψον εν ταις καρδίαις ημών, φιλάνθρωπε Δέσποτα, το της σής θεογνωσίας ακήρατον φώς και τους της διανοίας ημών διάνοιξον οφθαλμούς εις την των ευαγγελικών σου κηρυγμάτων κατανόησιν...". Ο δε Ιερέας πριν αρχίσει η ανάγνωση της Αποστολικής ή Ευαγγελικής περικοπής εκφωνεί: "Πρόσχωμεν...Σοφία...Πρόσχωμεν"!
Εφόσον από την πλευρά μας ανταποκρινόμαστε στα κελεύσματα αυτά της Εκκλησίας, δίνουμε όλη μας την προσοχή στα ιερά κείμενα και ο Κύριος ανοίγει τις καρδιές μας, ο λόγος του Θεού καρποφορεί πλούσια μέσα μας.
Ας ικετεύουμε τον Κύριον να διατηρεί ανοιχτές τις καρδιές μας στον θείο λόγον Του, ώστε να εισχωρεί βαθειά μέσα μας, και σαν την εύφορη γή να παράγουν "καρπόν εκατονταπλασίονα" (Λουκ. 8,8).-

 

bullets

Συγχωρεί τους φονιάδες του

Συγκλονιστική ήταν η στιγμή, που ο Αρχιδιάκονος Στέφανος "έπεσε στα γόνατα και φώναξε δυνατά: -Κύριε, μη τους λογαριάσεις την αμαρτία αυτή" (Πράξ. 7,60). Για ποιούς προσευχόταν ο Στέφανος και τι αμαρτία διέπραξαν;
Είχαν συλλάβει οι άρχοντες των Ιουδαίων τον πρώτον από τους επτά Διακόνους της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, τον Στέφανον, και μετά από μία παρωδία δίκης στο συνέδριό τους, τον παρέδωσαν στον μανιασμένο ιουδαϊκό όχλο να τον θανατώσουν. Τον έσυραν έξω από την πόλη και τον λιθοβολούσαν, ενώ ποιό εκεί στεκόταν ο Σαύλος (ο μετέπειτα Απόστολος Παύλος) και φύλαγε τα ρούχα εκείνων που πετούσαν τις πέτρες, ικανοποιημένος για το έγκλημα που συνέβαινε μπροστά στα μάτια του!
Οι πέτρες χτυπούσαν με δύναμη τον Στέφανο. Του προκαλούσαν πληγές και αφόρητο πόνο. αλλά εκείνος δέν σκεπτόταν τον εαυτό του! Τους άλλους λυπόταν για τη βαρειά αμαρτία τους, για το έγκλημα που διέπρατταν, και ιδιαίτερα για εκείνον τον νέο, που ναι μεν δέν πετούσε πέτρες, αλλά επιδοκίμαζε το έγκλημα.
Γονατίζει ο Στέφανος για να γίνει ποιό έντονη η προσευχή του και φωνάζει δυνατά, ώστε να ακούσει και ο Σαύλος: "Κύριε, μην τους λογαριάσεις την αμαρτία αυτή". Οι ερμηνευτές λένε ότι τα λόγια αυτά της προσευχής του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, απάλλαξαν από την ενοχή τον μετέπειτα Απόστολο Παύλο, και επηρέασαν ευεργετικά τη ζωή και το αποστολικό του έργο. Θα ήταν αδύνατο να ξεχάσει ποτέ ο Απ. Παύλος εκείνα τα λόγια της προσευχής του Πρωτομάρτυρα της Εκκλησίας!
Ο Αρχιδιάκονος της Εκκλησίας Στέφανος, με τη στάση του αυτή μιμήθηκε τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος πάνω από το Σταυρό προσευχόταν γι αυτούς που τον σταύρωσαν: "Πατέρα, συγχώρησέ τους, δέν ξέρουν τι κάνουν" (Λουκ. 23,34).
Όλα αυτά δίνουν και σε μας δύναμη να αντιμετωπίζουμε με ανεκτικότητα και αγάπη κάθε αδικία, διωγμό, απειλή, έχθρα, εκ μέρους συνανθρώπων μας, που μπορεί να είναι και συγγενικά μας πρόσωπα. Κι έτσι εφαρμόζουμε την εντολή του Χριστού: " Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να εύχεστε γι αυτούς που σας δίνουν κατάρες, ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν, και προσεύχεστε γι αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν, για να γίνετε παιδιά του ουράνιου Πατέρα σας" (Ματθ. 5,44-45).

 

bullets

Πρόθυμοι στο κάλεσμα του Θεού

Ο Κύριος με διαφόρους τρόπους μας φανερώνει πώς θέλει να ενεργούμε. Ένα ενδιαφέρον τέτοιο περιστατικό μας αναφέρουν οι Πράξεις τον Αποστόλων.
Ο Απ. Παύλος καθοδηγούμενος από το Άγιο Πνεύμα, είχε φθάσει στην Τρωάδα, μαζί με τους συνοδούς του Σίλα και Τιμόθεο. Στην Τρωάδα προστέθηκε στη συνοδεία και ο ιατρός Λουκάς, ο οποίος ακολούθησε τον Απ. Παύλο στις περιοδείες του και κατέγραψε με λεπτομέρειες στο βιβλίο του "Πράξεις των Αποστόλων" τα όσα επακολούθησαν. Γράφει, λοιπόν, ο Λουκάς:
"Εκεί -στην Τρωάδα- ο Παύλος είδε τη νύχτα ένα όραμα· ένας Μακεδόνας στεκόταν μπροστά του και τον παρακαλούσε λέγοντας: "Πέρασε στη Μακεδονία και βοήθησέ μας". Όταν είδε το όραμα, αμέσως ψάξαμε για πλοίο, ώστε να πάμε στη Μακεδονία, γιατί ήμασταν βέβαιοι ότι μας είχε προσκαλέσει ο Κύριος να τους φέρουμε το μήνυμα του Ευαγγελίου" (Πράξ. 16, 9-10).
Το όραμα αυτό ήταν μία ακόμη επέμβαση του Θεού στον Απόστολο των Εθνών Παύλο, αυτή τη φορά, για να βγεί από τα όρια της Ασίας και να επεκταθεί στην Ευρώπη, αρχίζοντας από την βόρειο Ελλάδα, τη Μακεδονία. Οι πόλεις Φίλιπποι, Θεσσαλονίκη, Βέροια, Αθήνα, Κόρινθος είχαν την ευλογία να δεχθούν τον σπόρο του Ευαγγελίου, να ιδρυθούν εκεί ακμάζουσες Εκκλησίες και να αποδώσουν πολύ πνευματικό καρπό. Η αγάπη του Απ. Παύλου και η συνεχής ποιμαντική μέριμνά του για τις Εκκλησίες αυτές, φαίνεται και στις πέντε Επιστολές που απέστειλε αργότερα πρός αυτές, και εμπεριέχονται στην Καινή Διαθήκη (Πρός Φιλιππησίους, Θεσσαλονικείς Α' & Β', Κορινθίους Α' & Β´).
Ο Απ. Παύλος συνεχώς είχε στραμμένα τα βλέμματα της ψυχής και του σώματος πρός τον ουρανό, απ´ όπου περίμενε καθοδήγηση, έμπνευση και βοήθεια, ώστε πάντοτε να ενεργεί κατά το θέλημα του Κυρίου. Έτσι, μόλις είδε το όραμα με τον Μακεδόνα να τον καλεί, και δεν του έμενε αμφιβολία ότι αυτό ήταν κλήση Θεού, έσπευσε αμέσως να αναζητήσει πλοίο και να μεταβεί με τους συνεργούς του στη Νεάπολη, επίνειον των Φιλίππων.
Έτσι ο Απ. Παύλος προτρέπει και μας, με το παράδειγμά του, να είμαστε ανοιχτοί σε κάθε κλήση του Θεού και να ανταποκρινόμαστε πρόθυμα στο κάλεσμά Του. Σαν τον Προφήτη Σαμουήλ, που όταν τον καλούσε ο Θεός έλεγε: "Λάλει , Κύριε, ότι ακούει ο δούλους σου" (Α' Βασιλ. 3,10) και αμέσως έσπευδε να εφαρμόσει αυτά που του έλεγε ο Θεός.

 

bullets

Με Οδηγό το Άγιο Πνεύμα

Το ότι το Άγιο Πνεύμα κατευθύνει όχι μόνο το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας αλλά και ολόκληρη τη ζωή μας, το φανερώνουν τα όσα διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ.16 στίχ. 6-7).
Ο Παύλος με τους συνοδούς του, κατά τη Β' Αποστολική Περιοδεία του "διέσχισαν τη Φρυγία και τη Γαλατία -της Μικράς Ασίας- επειδή το Άγιο Πνεύμα δέν τους άφησε να κηρύξουν το Ευαγγέλιο στην επαρχία της Ασίας (τμήμα της Δυτικής Μ.Ασίας με πρωτεύουσα την Έφεσο). Όταν ήρθαν στα σύνορα της Μυσίας (Β.Δ. της Μικράς Ασίας) ήθελαν να συνεχίσουν το δρόμο για τη Βιθυνία, το Άγιο Πνεύμα όμως δέν τους άφησε. Έτσι παρέκαμψαν τη Μυσία και κατέβηκαν στην Τρωάδα" (πλησίον της αρχαίας Τροίας).
Βλέπουμε εδώ ξεκάθαρα ότι ναι μεν ο Απ. Παύλος έκανε τα σχέδιά του, αλλά δυό φορές το Άγιο Πνεύμα τον εμπόδισε να τα πραγματοποιήσει και άλλαξε το πρόγραμμά του. Και αυτή η παρέμβαση του Αγίου Πνεύματος στην πορεία του Αποστόλου -όπως φαίνεται στη συνέχεια- έφερε καταπληκτικά αποτελέσματα! Γιατί μια ακόμη χώρα, η Ελλάδα, δέχτηκε το ευαγγελικό μήνυμα.
Όταν λοιπόν, κι εμείς βλέπουμε εμπόδια στην πραγματοποίηση των σχεδίων, που με το μυαλό μας φτιάνουμε, ας μη πικραινόμαστε, αλλά ας σκεπτόμαστε μήπως ο καλός Θεός θέλει κάπως αλλοιώς να διαμορφώσουμε τα προγράμματά μας. Μην εμπιστευόμαστε μόνον στο μυαλό μας, αλλά ας απευθυνόμαστε και πρός το Άγιο Πνεύμα να κατευθύνει τις σκέψεις μας και τις ενέργειές μας. Ας ικετεύουμε τον Κύριο μαζί με τον Ψαλμωδό: "Το Πνεύμα Σου το Αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία" (Ψαλμ. 142,12). Μη ξεχνούμε ότι όλα τα κατευθύνει η πρόνοια του Θεού πρός το
συμφέρον μας. Γι αυτό ας ακολουθούμε την συμβουλή του Αδελφοθέου Ιακώβου.
Πριν από κάθε ενέργειά μας να λέμε: "Αν ο Κύριος θελήσει θα ζήσουμε και θα κάνουμε τούτο ή εκείνο" (Ιακ. 4,15). Είναι πολύ καλή η συνήθεια των χριστιανών, που όταν σχεδιάζουν κάποιο ταξείδι τους ή κάποια άλλη ενέργειά πάντοτε αρχίζουν με τη φράση: " Εάν θέλει ο Θεός....". Έτσι καλούμε τον Θεόν βοηθόν και συμπαραστάτη μας στην πραγματοποίηση των σχεδίων μας, οπότε η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη!

 

bullets

Ο παροξυσμός !

Οι Απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας ετοιμάζονται για τη δεύτερη Αποστολική περιοδεία τους, για να ενισχύσουν πνευματικά τις τοπικές Εκκλησίες που είχαν ιδρύσει κατά την πρώτη τους περιοδεία, αλλά και για να επεκτείνουν την ιεραποστολή τους σε άλλες περιοχές. Ενώ ήταν σχεδόν έτοιμοι οι δύο Απόστολοι να ξεκινήσουν, ανέκυψε μεταξύ τους ένα σοβαρό πρόβλημα.
Κατά την πρώτη τους περιοδεία είχαν πάρει μαζί τους τον ανηψιό του Βαρνάβα, τον Μάρκο. Ο Μάρκος τότε ήταν νεαράς ηλικίας, και όταν είχαν φθάσει στην Πέργη της Παμφυλίας και αντίκρισε τα πανύψηλα βουνά της οροσειράς του Ταύρου, όπου επρόκειτο να ανεβούν, ως φαίνεται, δείλιασε. Ίσως να είχε και κάποιον άλλον λόγο, και εγκατέλειψε τους Αποστόλους και γύρισε στα Ιεροσόλυμα.
Τώρα, που οι δύο Απόστολοι ετοιμάζονταν για τη νέα περιοδεία τους ο Μάρκος είχε έρθει στην Αντιόχεια της Συρίας και ο Βαρνάβας ήθελε να τον πάρουν μαζί τους. Ο Παύλος όμως είχε αντίθετη γνώμη. Για λόγους παιδαγωγικούς, φαίνεται, "επέμενε να μην πάρουν μαζί τους αυτόν που τους είχε εγκαταλείψει στην Παμφυλία και είχε διακόψει την συνεργασία μαζί τους. Προκλήθηκε ζωηρή διαφωνία, ως το σημείο να χωρίσουν ο ένας από τον άλλον. Ο Βαρνάβας πήρε τον Μάρκο και πήγε με πλοίο στην Κύπρο. Ο Παύλος πήρε τον Σίλα για συνοδό του...και περιόδευσε τη Συρία και Κιλικία στηρίζοντας τις Εκκλησίες στις χώρες αυτές" (Πράξ. 15,38-41).
Εντύπωση μας κάνει το ότι ο συγγραφέας των Πράξεων δεν διστάζει να καταχωρήσει στο βιβλίο του την διαφωνία των δύο Αποστόλων. Και γενικότερα παρατηρούμε ότι στην Αγία Γραφή καταγράφονται και οι ανθρώπινες αδυναμίες των Αποστόλων. Αυτό, είναι ένα ισχυρό επιχείρημα για την αξιοπιστία της Αγίας Γραφής, ότι αυτά που γράφει είναι αλήθεια. Η Αγία Γραφή δεν εξιδανικεύει τα ιερά πρόσωπα, αλλά τα παρουσιάζει όπως πραγματικά είναι· με τα προτερήματά τους και τις επιτυχίες τους, αλλά και με τις ανθρώπινες αδυναμίες και τα λάθη τους. Μόνον ο Θεός είναι αλάθητος!
Το δεύτερο που μας εντυπωσιάζει είναι ότι, παρ´ όλον τον στενό σύνδεσμο που είχαν ο Παύλος και ο Βαρνάβας ήρθαν σε σοβαρή διαφωνία. Ο καθένας βέβαια είχε τους λόγους του για να επιμένει. Έχουμε στην ιστορία της Εκκλησίας και άλλα παρόμοια περιστατικά, τα οποία ο Θεός τα αξιοποίησε κατά τρόπον επωφελή για την Εκκλησία, όπως και στην περίπτωση αυτή. Όπως εκτιμούν οι ερμηνευτές των Πράξεων των Αποστόλων, με τον χωρισμό του Βαρνάβα από τον Παύλο, -χωρίς κάν ο Βαρνάβας να το είχε σκεφθεί προηγουμένως- δόθηκε η ευκαιρία να επεκτείνει την διάδοση του Ευαγγελίου όχι μόνον στην Κύπρο, αλλά και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Ενώ αν συνόδευε συνεχώς τον Παύλο, η προσφορά του θα ήταν μειωμένη, αφού παντού και πάντοτε κυριαρχούσε ο Παύλος με τα εξαίρετα χαρίσματα που είχε. Έτσι όμως δέν θα είχαν ακούσει το λυτρωτικό μήνυμα όλες εκείνες οι περιοχές που επισκέφθηκε ο Βαρνάβας με τον Μάρκο
Κατόπιν αυτών θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι ο Θεός, με τη σοφία Του, ακόμη και τις αδυναμίες μας αξιοποιεί προς το συμφέρον μας και για την πρόοδο της Εκκλησίας. Από δε τη δική μας πλευρά να προσέχουμε ώστε οι τυχόν διχογνωμίες μας να μη μας παρακωλύουν από το να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για το καλό των συνανθρώπων μας και της Εκκλησίας μας. Όπως και οι Απόστολοι, μετά την διαφωνία τους δέν παράτησαν το έργο τους για να πάνε σπίτι τους, αλλά συνέχισαν το σπουδαίο έργο τους με ακόμη περισσότερο ζήλο και είχαν καταπληκτικές επιτυχίες!

 

bullets

Με ακλόνητη πίστη

Οι άγιοι Απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας αφού κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην Αντιόχεια της Πισιδίας (Ν.Δ. Μικρά Ασία), στο Ικόνιο, τα Λύστρα και την Δέρβη, βάφτισαν όσους πίστεψαν, χειροτόνησαν σε κάθε πόλη Ιερείς και έτσι ιδρύθηκαν τοπικές Εκκλησίες σε όλα τα μέρη απ´ όπου πέρασαν. Αφού τελείωσαν το έργο τους εκεί, θα μπορούσαν από τη Δέρβη να κατέβουν στην Ταρσό, την πατρίδα του Παύλου και από εκεί να φθάσουν εύκολα στην Αντιόχεια της Συρίας, που ήταν η έδρα της ιεραποστολικής τους δράσεως. Έτσι θα απέφευγαν να περάσουν από τα επικίνδυνα μέρη, όπου λίγο καιρό πριν είχαν καταδιωχθεί και ο Παύλος είχε λιθοβοληθεί μέχρι θανάτου. Όμως δέν έφυγαν από την περιοχή. Όπως εξιστορούν οι Πράξεις των Αποστόλων "αφού έκαναν και στη Δέρβη πολλούς Χριστιανούς, ξαναπήγαν στα Λύστρα, στο Ικόνιο και την Αντιόχεια της Πισιδίας, στηρίζοντας τις ψυχές των και συμβουλεύοντάς τους να μένουν ακλόνητοι στην πίστη. Για να μπούμε στη Βασιλεία των ουρανών- τους έλεγαν- πρέπει να περάσουμε πολλούς διωγμούς" (14, 21-22).
Ίσως προκαλούν έκπληξη τα λόγια αυτά των Αποστόλων πρός νεοφώτιστους Χριστιανούς! Δέν φοβούνταν οι Απόστολοι μήπως οι, αστήριχτοι ακόμα στην πίστη, εκείνοι χριστιανοί, ακούγοντας για θλίψεις και διωγμούς έφευγαν από την Εκκλησία;
Οι άγιοι Απόστολοι εκήρυτταν του Χριστού το Ευαγγέλιο, ο Οποίος είχε πει: "Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε· αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον" (Ιωάν. 16,33). Δέν μπορούσαν οι Απόστολοι να τροποποιήσουν τη διδασκαλία του Χριστού! Ούτε να αποκρύψουν κάτι από αυτά που παρέλαβαν για να "καλοπιάσουν" τους ακροατές τους! Ο Απ. Παύλος το δήλωσε σε άλλη ευκαιρία: "δέν παρέλειψα να σας κηρύξω όλο το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία μας" (Πράξ.20,27). Άλλωστε οι άνθρωποι έβλεπαν ότι αυτά που έλεγε ο Απ. Παύλος τα βίωνε ο ίδιος, αφού μπροστά στα μάτια τους οι Ιουδαίοι τον λιθοβολούσαν μέχρι που νόμισαν ότι ξεψύχησε. Έβλεπαν όμως και την πίστη και το θάρρος με το οποίο αντιμετώπιζε κάθε αντιξοότητα και συνέχιζε άφοβα το έργο του σαν να μή συνέβαινε τίποτε! Μπορούμε να φανταστούμε πόσο ενισχύθηκαν οι νεοφώτιστοι χριστιανοί του Ικονίου και της Αντιοχείας, που ξαναείδαν τους δύο Αποστόλους και πάλι ανάμεσά τους, παρ´ όλα τα βάσανα που τους είχαν κάνει οι συμπατριώτες τους! Οπότε τα λόγια που τους είπαν οι Απόστολοι "να μένετε ακλόνητοι στην πίστη" μπήκαν μέσα στην καρδιά τους για πάντα.
Αυτό το μήνυμα ας ηχεί και στις δικές μας καρδιές πάντοτε, και με αυτή την πίστη στον Σωτήρα Χριστόν ας αντιμετωπίζουμε κάθε θλίψη και αντιξοότητα στη ζωή μας.

 

bullets

Η Χάρη του Θεού δέν αποκτάται με χρήματα

Κατά τον μεγάλο διωγμό που ξεσήκωσαν οι Ιουδαίοι εναντίον των χριστιανών μετά το μαρτύριο του Αρχιδιακόνου Στεφάνου, όπως αναφέρουν οι Πράξεις των Αποστόλων στο 8ο κεφάλαιο, πολλοί από τους χριστιανούς έφυγαν από την Ιουδαία και πήγαν να κηρύξουν το Ευαγγέλιο του Χριστού σε άλλες περιοχές. Ο Διάκονος Φίλιππος (ο δεύτερος από τους επτά Διακόνους που χειροτόνησαν οι Απόστολοι στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων) πήγε στη Σαμάρεια. Εκεί πολλοί, βλέποντας τα θαύματα που επιτελούσε και ακούγοντας τη διδασκαλία του, πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν. Μεταξύ αυτών και ένας πασίγνωστος στη Σαμάρεια μάγος, που λεγόταν Σίμων, βλέποντας τα θαύματα του Φιλίππου πίστεψε και βαπτίστηκε. Λίγο αργότερα ήρθαν στην Σαμάρεια οι Απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης, "έθεταν τα χέρια τους πάνω στους βαπτισμένους κι εκείνοι λάβαιναν το Άγιο Πνεύμα. Όταν είδε ο Σίμων ότι με το να θέτουν τα χέρια τους οι Απόστολοι πάνω σ´ αυτούς τους ανθρώπους, δινόταν το Άγιο Πνεύμα, τους έφερε χρήματα λέγοντας: - Δώστε και σ´ εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια μου να λαβαίνει το Άγιο Πνεύμα. Ο Πέτρος τότε του είπε: -Να χαθείς και σύ και τα λεφτά σου! Γιατί φαντάστηκες πώς η δωρεά του Θεού μπορεί να αποκτηθεί με χρήματα...Η καρδιά σου δέν είναι ευθεία μπροστά στο Θεό. Μετανόησε, λοιπόν, και παράτησε την κακή σου πρόθεση" (Πράξ. 8,17-22)
Είναι χαρακτηριστική η έντονη αντίδραση των Αποστόλων στην ιδιοτελή πρόταση του Σίμωνα, να "αγοράσει" το χάρισμα της μεταδόσεως του Αγίου Πνεύματος. Τούτο αποτέλεσε ένα καλό μάθημα για όλους τους χριστιανούς των επερχομένων γενεών. Γι αυτό οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν και τιμωρούν αυστηρά τέτοιες ενέργειες· π.χ. να θελήσει κάποιος με χρήματα να ανέλθει σε ανώτερα αξιώματα της Εκκλησίας. Αλλά εξ ίσου καταδικαστέα είναι και η νοοτροπία εκείνων, που έχουν ζωή όχι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού και νομίζουν ότι αν προσφέρουν χρήματα στην Εκκλησία ή κάνουν σπουδαίες δωρεές θα συγχωρεθούν και θα σωθούν. Η χάρη της αφέσεως των αμαρτιών δέν παρέχεται με χρήματα, αλλά με την ειλικρινή μετάνοια και εξομολόγηση! Στον μεσαίωνα, που παρουσιάστηκε αυτό το φαινόμενο στη Δυτική εκκλησία, να πωλούνται με χρήματα γραπτές "αφέσεις αμαρτιών" (συγχωροχάρτια) με την υπογραφή του Πάπα, αυτό καταδικάστηκε όχι μόνον από την Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά και από τους ετεροδόξους χριστιανούς.
Βεβαίως οι εισφορές για το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας, καθώς και για τις λοιπές ανάγκες της, έχει μεγάλη αξία, αλλά προσφέρονται από αγάπη πρός τον Θεό και τον συνάνθρωπο, όχι για να λάβει κανείς ανταλλάγματα. Και η Εκκλησία, "ως ταμιούχος της θείας Χάριτος", κατά το "δωρεάν έλάβετε δωρεάν δότε" (Ματθ.10,8), παρέχει δωρεάν πρός όλους την αγιαστική της χάρη, πρός φτωχούς και πλουσίους, εξ ίσου, ανεξάρτητα από το τι ο καθένας έχει την δυνατότητα να προσφέρει στην Εκκλησία.
Ώστε λοιπόν, να είμαστε ειλικρινείς και ανιδιοτελείς στις σχέσεις μας με την Εκκλησία μας. Προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας και τις δωρεές μας από αγάπη στον Χριστό και τους συνανθρώπους μας. Και η Εκκλησία, από την πλευρά της, προσφέρει δωρεάν σε όλα τα παιδιά της, χωρίς διακρίσεις, την αγιαστική Χάρη της και την στοργική της μέριμνα και βοήθεια.

 

bullets

Αναζήτηση "Συνεργών Θεού"

Στις Πράξεις των Αποστόλων διαβάζουμε τις συγκινητικές ενέργειες του Βαρνάβα, ενός εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων, για την ανάδειξη του Μεγάλου Αποστόλου Παύλου.

Περισσότερα...

Το πάθημα του Ηρώδη

Οι Πράξεις των Αποστόλων εξιστορούν ότι ο βασιλιάς Ηρώδης βρισκόταν σε διαμάχη με τους κατοίκους της Τύρου και Σιδώνος, (=παράλιες πόλεις της ανατολικής Μεσογείου, βόρεια της Παλαιστίνης). Εκείνοι, επειδή τα τρόφιμά τους τα προμηθεύονταν από τη χώρα του βασιλιά και τους τελείωναν, μετά από τον αποκλεισμό που τους είχε επιβάλει, έστειλαν αντιπροσώπους, να προσπαθήσουν να τον εξευμενίσουν. Την ημέρα που όρισε ο Ηρώδης να τους δεχθεί και να εξετάσει τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί, ντύθηκε την επίσημη βασιλική του στολή, για να τους εντυπωσιάσει. Κάθισε στον βασιλικό του θρόνο και άρχισε να αγορεύει σ´ αυτούς. Μιλούσε πολύ ωραία και ο λαός που τον άκουγε τον επευφημούσε: "Θεός μιλάει και όχι άνθρωπος!" Αμέσως τότε, επειδή δέχτηκε να δοξαστεί ως θεός και δέν έδωσε την τιμή στο Θεό, τον κτύπησε μιά ξαφνική αρρώστια· γέμισε σκουλήκια και πέθανε! (Πράξ. 12,20-23).

Περισσότερα...

Ο Θεός δέν σε ξεχνάει

Είναι θαυμαστοί οι τρόποι, με τους οποίους το Άγιο Πνεύμα ενεργεί για τη σωτηρία καλοπροαίρετων ανθρώπων.
Στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, μας διηγούνται οι Πράξεις των Αποστόλων, υπηρετούσε στον ρωμαϊκό στρατό ένας εκατόνταρχος. Αναζητούσε να γνωρίσει τον αληθινό Θεό, προσευχόταν και προσπαθούσε να βοηθεί όσους είχαν ανάγκη.

Περισσότερα...

Μακρυά από το ψέμα και την υποκρισία

Οι πρώτοι χριστιανοί των Ιεροσολύμων ζούσαν σαν μια μεγάλη οικογένεια. Έφθασαν σε σημείο όσοι είχαν ακίνητη περιουσία, χωράφια, σπίτια και άλλα να τα πωλούν και να φέρνουν τα χρήματα στους Αποστόλους, για να ενισχύονται οικονομικά οι φτωχοί. Έτσι, δέν υπήρχαν ανάμεσα στους χριστιανούς πλέον πεινασμένοι, ρακένδυτοι, άστεγοι, απροστάτευτοι. Βέβαια δεν τους ανάγκασε κανείς να πωλούν τις περιουσίες τους. Καθένας ελεύθερα από μόνος του το απεφάσιζε.

Περισσότερα...

Μακάριοι όσοι διώκονται για τον Χριστό

Δεν είχαν τελειωμό οι διωγμοί των Αποστόλων από τους Ιουδαίους. Αυτοί που είχαν παραδώσει τον Ιησού στον ρωμαίο Διοικητή για να τον θανατώσει στράφηκαν μετά και εναντίον των Αποστόλων Του, που συνέχιζαν το έργο Του. Συχνά οι άρχοντες των Ιουδαίων τους καλούσαν στο Συνέδριο. Σε μία από αυτές τις δίκες δεν τους απείλησαν μόνον με λόγια αλλά και τους έδειραν! Γράφουν οι Πράξεις των Αποστόλων: "Τα μέλη του συνεδρίου, προσκάλεσαν τους Αποστόλους και αφού τους έδειραν, τους διέταξαν να μη κηρύττουν για τον Ιησού" (5,40). Και οι Απόστολοι πώς αντιμετώπισαν τον εξευτελισμόν αυτόν;

Περισσότερα...

"Δεηθέντων εσαλεύθη ο τόπος"

Με τους σκληρούς και συνεχείς διωγμούς των αρχόντων των Ιουδαίων εναντίον των Αποστόλων κινδύνευε να διακοπή η διάδοση του Ευαγγελίου στα Ιεροσόλυμα. Οι Απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης, μετά τις απειλές που αντιμετώπισαν στην αίθουσα του Ιουδαϊκού Συνεδρίου, όπως εξιστορούν οι Πράξεις των Αποστόλων, πήγαν στη σύναξη των αδελφών χριστιανών και τους ανακοίνωσαν όσα τους είπαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων. Αυτοί όταν τα άκουσαν κατέφυγαν στην προσευχή. Ο Λουκάς μας διασώζει την συγκλονιστική αυτή προσευχή των πρώτων χριστιανών στις Πράξεις των Αποστόλων κεφ.4 στίχ. 24-30. Με το τέλος της συγκινητικής αυτής προσευχής συνέβη κάτι το εκπληκτικό: "σείστηκε ο τόπος όπου ήσαν συγκεντρωμένοι· όλοι πλημμύρισαν από το Άγιο Πνεύμα και κήρυτταν τον λόγο του Θεού με θάρρος" (Πράξ. 4,31).

Περισσότερα...

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ Η ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;

Οι Πράξεις των Αποστόλων μας αναφέρουν ότι οι άρχοντες των Ιουδαίων εξοργίστηκαν εναντίον των Αγίων Αποστόλων, επειδή θεράπευσαν τον χωλό στα Ιεροσόλυμα, και το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια να πιστέψουν στον Χριστό δύο χιλιάδες ακόμη άνθρωποι. Απεφάσισαν, λοιπόν, να καλέσουν στο Συνέδριό τους τον Πέτρο και τον Ιωάννη και τους απείλησαν να μη ξαναμιλήσουν πια σε κανένα για το όνομα του Ιησού! Τότε ο Πέτρος και ο Ιωάννης τους αποκρίθηκαν: "Αποφασίστε μόνοι σας αν είναι σωστό μπροστά στο Θεό εσάς να ακούμε περισσότερο ή τον Θεό; Πάντως εμείς δέν μπορούμε να μη μιλάμε γι αυτά που είδαμε και ακούσαμε" (Πράξ.4, 19-20).

Περισσότερα...

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ

Ο Πέτρος και ο Ιωάννης, μας αναφέρουν οι Πράξεις των Αποστόλων, (3,1 & εξής) θεράπευσαν έναν ανάπηρο ζητιάνο. Ο κόσμος βλέποντας τον πρώην χωλό να περπατά πλέον κανονικά και να ακολουθεί με ευγνωμοσύνη τους Αποστόλους, μαζεύτηκε γύρω τους. Έβλεπαν οι άνθρωποι τους δύο Αποστόλους με μεγάλη έκπληξη και θαυμασμό.

Περισσότερα...

ΕΚΛΑΥΣΕ ΠΙΚΡΩΣ

"Εκλαυσε πικρώς"

ΕΡΩΤΗΣΗ : Διαβάζοντας στα Ευαγγέλια ότι την νύχτα εκείνη που δικαζόταν ο Χριστός, στην αυλή του αρχιερέα, μπροστά σε κάποιους υπηρέτες, ο Πέτρος φοβισμένος αρνήθηκε τον Χριστο, και λίγο καιρό αργότερα,ο ίδιος ο Πέτρος, μπροστά σε πλήθη Ιουδαίων της Ιερουσαλήμ, όπως γράφουν οι Πράξεις των Αποστόλων, όχι απλώς κήρυξε τον Ιησού ως Μεσσία, αλλά και τους επέπληξε γιατί Τον κάρφωσαν στο σταυρό, μου δημιουργείται το ερώτημα: Τι ήταν αυτό που άλλαξε τον Πέτρο τόσο, ώστε να αποβάλει τη δειλία και να οπλιστεί με τέτοιο θάρρος;

Περισσότερα...

Απαντήσεις Μητροπολίτου Αποστολικά Μηνύματα